Promotraining

14/7/2019, door Ilja van Voorst

Het is weer zomer en dat betekent elk jaar hetzelfde: de promotour! Dat betekent het bezoeken van promotie-evenementen bij scholen tijdens de introductieweken. Om te zorgen dat onze leden hier goed voorbereid aan kunnen deelnemen, verzorgde Noah, ons bestuurslid promotie een promotraining voor hen.

Een leuk feitje van deze training: ik heb me ongeveer 9 keer voorgesteld aan de groep (en zij aan mij). Want je kunt jezelf op zoveel verschillende manieren introduceren, maar ze voelen lang niet allemaal even comfortabel. Zo kregen alle deelnemers de kans om uit te zoeken hoe ze zichzelf het liefste aan anderen voorstellen.

Na deze lange voorstelronde gingen we door met het houden van een goed verhaal. Vooraf hadden we de opdracht om een voorwerp mee te nemen dat voor ons belangrijk is en dat we zouden willen promoten. Een deel van de groep kreeg gelijk een oefening improvisatie en toverde een belangrijk voorwerp uit hun tas. Als landelijk bestuurslid moest ik uiteraard zelf het goede voorbeeld geven, dus ik had al een paar dagen lopen stressen over wat ik in hemelsnaam zou moeten meenemen. Maar uiteindelijk had iedereen een leuk verhaal. Voor mij was het het meest moeilijke om een specifieke doelgroep uit te kiezen en daarop mijn verhaal aan te passen.

Al met al was dit dus een hele leerzame training. Dus de promotour: ik ben er klaar voor!

Mars voor de sluiting van de slachthuizen

Door Ilja van Voorst

De mars voor de sluiting van de slachthuizen zou beginnen om 13:00. Nou ja, dat dachten we. Het verzamelen begon al vanaf 13:00, maar de speeches begonnen pas om 14:00 en weer een half uur later konden we eindelijk beginnen met lopen. In de hitte van de dag was anderhalf uur wachten best lang, maar de vegan taartjes die verkocht werden, maakten het draaglijk.

Toen gingen we uiteindelijk lopen en wat een energie! Het was dan wel warm, maar dat hield niemand tegen om leus na leus te blijven roepen. De PINK!-vlag werd natuurlijk ook gedragen, want het moge duidelijk zijn: ook PINK! wil de slachthuizen sluiten.

Aangekomen op het Museumplein vond de eerste die-in plaats. Met de zon fel op onze gezichten was dat erg warm (ik kreeg nog meer medelijden met de dieren die in de zon op de transportwagens moeten wachten!). Maar het belangrijkste is dat dit geluid plus de folders en een korte gesprekken hopelijk wat mensen van het publiek aan het denken heeft gezet. Hierna gingen we weer terug, om op de Dam te eindigen met de tweede die-in.

Uiteindelijk sloten we de dag af door samen lekker uit eten te gaan. We hebben falafel gegeten bij CuisineClandestine10. Deze organisatie zet zich in voor ongedocumenteerde vluchtelingen. Het geld dat daar wordt opgehaald gaat volledig naar hulp voor deze vluchtelingen. Mooi dat we na onze tocht voor dierenrechten ook een kleine bijdrage konden leveren aan een strijd voor mensenrechten.

European Elections Debate

Precies een week voor de verkiezingen zaten wij samen met zeven andere Politieke Jongeren Organisaties in de volle theaterzaal van CREA Amsterdam. Organisator Machiavelli (de studievereniging voor politicologie aan de UvA) had meerdere sprekers uitgenodigd voor zowel een presentatie als een debat.

We kregen een korte geschiedenisles om het belang van een verenigd Europa te benadrukken en de intenties van de Europese Unie te belichten. Deze werd opgevolgd met een concrete ontmanteling van onze representatie binnen de EU, de samenstelling van de organisatie en de invloed van onze stem.

Dit werd opgevolgd met een kort maar krachtig debat. Over de loop van een uur werden drie onderwerpen besproken door de verkiesbare leden van de verschillende partijen. Eva Akerboom sprak namens Partij voor de Dieren en verdedigde de noodzaak van statiegeld op plastic flessen. Haar oppositie deed daar een schep bovenop: “wij willen al het plastic verbieden”, maar Akerboom hield voet bij stuk en benadrukte dat we ook met een realistische aanpak dat doel kunnen bereiken.

Ondanks de scherpe discussies hing er een goede sfeer en hebben we gezellig met de andere partijen na kunnen borrelen. We bedanken Machiavelli voor een geslaagde avond en hopen hen en alle PJO’s snel weer te treffen in een nieuw debat.

Kijk voor soortgelijke evenementen in onze agenda of abonneer op onze Facebook.

PINK! steunt petitie menstruatiecup met kanttekeningen

Wij steunen de petitie om de menstruatiecup te laten vergoeden door zorgverzekeraars.
Hygiënische producten voor de menstruatie zijn een basisbehoefte en zouden voor iedereen die het nodig heeft beschikbaar moeten zijn, ook wanneer je een laag inkomen hebt. Verder zorgt de menstruatiecup voor minder afval en wordt het risico op gezondheidsklachten verlaagd.

We willen voorop stellen dat we het heel belangrijk vinden dat niemand gedwongen wordt bepaalde producten te gebruiken. Als enkel de menstruatiecup vergoed wordt, kan dit wel zo door mensen ervaren worden, met name bij een laag inkomen. Helaas zullen wegwerpmaandverband en tampons nooit vergoed kunnen worden door zorgverzekeraars. Het is simpelweg te duur om dat elke maand voor iedereen die het nodig heeft dit te vergoeden. Daarom denken we dat het vergoeden van de menstruatiecup wel een haalbaar doel is dat tot een flinke verbetering leidt.

Ook zouden we willen zien dat wasbaar maandverband hieraan toegevoegd wordt. Dit zorgt ook voor minder afval en hoeft ook niet maandelijks opnieuw en opnieuw vergoed te worden. Daarnaast voegt het een keuze toe voor degenen die zich niet comfortabel voelen met een menstruatiecup of tampons.

Met deze zorgen in gedachten, moedigen we toch graag iedereen aan om deze petitie te ondertekenen. Klik hier om dat gelijk te doen!

Foto hierboven is gemaakt door Intimina. Deze foto valt onder de Non-Commerical Creative Commons 2.0 licentie.

Opruimactie Amsterdam

Op deze mooie zaterdag organiseerde PINK! Noord-Holland weer eens een opruimactie. Net over het IJ in Amsterdam – vlakbij cultureel cafe Noorderlicht – bevindt zich een bruggetje waaronder altijd veel zwerfvuil blijft liggen. Dit is jammer, voor het aanzicht en voor de dieren die daar leven. Tijdens het opruimen kwam een van de bewoners ons dan ook eventjes bedanken.

Na een kort gesprek over de visstand en de geluidsoverlast in de buurt sinds de opening van Noorderlicht, keerde de zwaan zich weer tot het open water.

Na een aantal volle vuilniszakken vonden we het wel mooi geweest. Noemenswaardige objecten waren onder andere een onderbroek, een slipper en de volledige administratie van een Duits bedrijf.

16 maart: Flyeren voor PvdD

PS en Waterschappen 2019

Afgelopen zaterdag liet een groepje PINK!’ers zich niet wegwaaien op de Rijnstraat en hebben we deze mooie flyers aan meegeven aan voorbijgangers. Ook hebben we gesprekken met vele mensen gevoerd om ze ervan te overtuigen waarom onze moederpartij de beste keuze is op 20 maart! We vonden het vooral erg leuk om ons actief in te kunnen zetten voor PvdD tijdens de verkiezingen én om met mensen gesprekken te voeren over onze idealen. De reacties waren vooral erg positief!

Hoe zit dat eigenlijk? Een duurzame partij die flyers uitdeelt? PvdD doet aan “duurzaam flyeren”. Tijdens het flyeren gaan we in gesprek met mensen en we geven de flyers enkel aan diegenen die echt geïnteresseerd zijn in onze standpunten en de flyer ook echt willen lezen. Op deze manier gaan we verspilling van flyers tegen, terwijl PvdD toch campagne kan voeren.

Achteraf zijn we nog samen gaan eten bij Cuisine Clandes10 van Maison Pays-Pas. Het eten was heerlijk en plantaardig: falafel, hummus, salade en Turks brood. We hebben allemaal genoten en zaten bomvol aan het einde van de avond. Voordat we hiervan konden genieten, gooide de wind wel wat roet in het eten. Nellie, die het eten klaargemaakt had, waaide van haar fiets af en alle kikkererwten belandden op de grond. Gelukkig was het nog te redden en konden we heerlijk eten na het flyeren in de koude wind.

Deze organisatie helpt vluchtelingen in Nederland die tegen problemen aanlopen wanneer ze hier zijn. Dit kunnen “simpele” dingen zijn, als iemand die een bril nodig heeft en geld uit de juiste potjes gehaald moet worden. Maar ook ernstige fouten die rechtgezet moeten worden, zoals politieke vluchtelingen die op het vliegtuig terug worden gezet. Alle inkomsten van deze avond zijn naar het goede doel van Maison Pays-Pas gegaan.

Deze dag stond voor ons dus duidelijk in het thema van politiek én de aankomende verkiezingen die daarbij horen. Ga jij vandaag ook stemmen? Ieders stem is belangrijk in onze democratie en dus óók die van jou! Laat je stem horen en kies de politicus die jou mag vertegenwoordigen in de Provinciale Staten en Waterschappen.

Onze Klimaatstaking

In de aanloop naar de Zweedse verkiezingen afgelopen zomer kreeg de toen 15-jarige Greta Thunberg internationale aandacht omdat zij staakte om aandacht te eisen voor klimaatverandering. Uit solidariteit heeft PINK! toen ook 3 weken continu gestaakt.

Sindsdien zijn de klimaatstakingen een globaal fenomeen geworden, waar Nederland een rol in blijft spelen. Ondertussen zijn er meerdere steden in Nederland waar wekelijks gestaakt wordt, en is er een brede coalitie ontstaan van organisaties die de stakers willen steunen.

Hoogtepunten

Dag 1 (4 september)

Het begon allemaal op 4 september met een boodschap aan de jongeren van Nederland:

Vandaag zit PINK! voor het klimaat in Den Haag. We zijn geïnspireerd door de 15-jarige Greta Thunberg, die al twee weken staakt voor het Zweedse parlementgebouw. Ze maakt zich zorgen over haar toekomst en wil dat het klimaat een hogere prioriteit krijgt bij haar overheid.
Om solidariteit te tonen en omdat we ons herkennen in Greta haar zorgen steunen wij haar door net als zij tot aanstaande zondag te staken. Doe je mee?

Niemand had kunnen voorspellen hoeveel groter het zou worden, zowel in Nederland als internationaal.

Stakers worden geïnterviewd

Het journaal bericht over onze staking

Marianne Thieme in gesprek met stakers

Confrontatie met de uitvoerende macht

Dag 2 (5 september)

Na één dag zou het sceptici nog vergeven kunnen worden om te denken dat de stakers vooral geen zin hadden in school (zoals de Telegraaf 2 weken later nog steeds zou beweren) maar op dag 2, nadat ze de media al hadden gehaald, en ondanks verschrikkelijk weer, waren onze stakers weer vroeg aanwezig om politici te confronteren met de gevolgen van hun gebrekkig beleid.

v.l.n.r. Pieter, Yanna, Geertje & Isabelle

De regen duurt voort

Dag 3 (6 september)

Jesse Klaver fotobomt de klimaatstakers

Groenlinks zet zich al jaren in om te proberen een behoud van economische groei te combineren met groen beleid, o.a. om klimaatverandering tegen te gaan.

Lesdag 1 (7 september)

Op vrijdag 7 december krijgen de stakers, ter plekke bij de Tweede Kamer, les over klimaatverandering van aardrijkskundeleraar Casimir ten Have van middelbare school De Vrije Ruimte.

Casimir ten Have geeft les over klimaatverandering

Stakers verdiepen zich in klimaatverandering

Grote demonstratie (8 september)

Op de vijfde dag van de klimaatstaking hebben veel verschillende groepen zich bij ons aangesloten. O.a. Den Haag Fossielvrij, Partij voor de Dieren Den Haag, DWARS Leiden-Haaglanden en de Grootouders voor het Klimaat kwamen hun steun betuigen.

De demonstratie komt op gang

Jesse Klaver sluit zich aan

Christine Teunissen sluit zich aan

Sandor van Gessel

Falco van Hassel

De demonstratie is een groot succes

Zondag (9 september)

Yanna, Isabelle en Geertje zijn niet te stoppen

Dag 7 (10 september)

Het onbegrip begint op te bouwen

Wat is er nodig voor politici om wakker te worden?

Dag 8 (11 september)

Pieter vindt een politica die wel wakker is

Het is het begin van iets buitengewoon moois

Dag 9 (12 september)

Na ruim een week werd het de media duidelijk dat onze stakers echt gecommiteerd waren, en groeide hun interesse weer. Op dag 9 kwam het Algemeen Dagblad langs voor een artikel en een videoverslag.

v.l.n.r. Ivo, Anne-Laure, Stijn, Ellis, Ianthe & Sandor

Dag 10 (13 september)

Op dag 10 van de klimaatstaking konden onze stakers het zich echt niet verloorloven om cameraschuw te zijn. Zowel Hart van Nederland als ons eigen productieteam waren aanwezig om de stakers stevig te ondervragen en hevig in beeld te zetten.

Marilena van der Pol

Roel Gigengack

Erik Puijk

Confrontatie met Wiebes (14 september)

Aan het eind van de tweede week waren wij nog altijd luid en zichtbaar aanwezig bij het Binnenhof. Minister van Economische Zaken en Klimaat Eric Wiebes kwam zelfs langs, maar vooral om onze stakers een tik op de vingers te geven. Gelukkig was RTL nieuws erbij om vast te leggen hoe slecht dat hem afging.

Chris Heidstra staakt mee

De koningin van de jeugd gebruikte ook haar troonrede om het te hebben over het klimaat en hoe belangrijk een gezonde planeet is voor de jonge generatie.

Dag 12 (15 september)

Weer een nieuwe week voor de boeg!

Prinsjesdag (18 september)

Lammert van Raan en Christine Teunissen sluiten zich aan

Het kamerlid en de senator van de Partij voor de Dieren zetten zich al lange tijd in voor de doelen die de klimaatstakers de politiek willen zien halen.

Verder week 3 (september 19-21)

Woensdag

Rechts Geertje, die zelfs op haar verjaardag bleef staken

Donderdag

We staakten samen met de Grootouders voor het Klimaat

Vrijdag

v.l.n.r. Ianthe, Roel & Geertje

Klimaatfestival (22 september)

Op 22 september sprak Jan Terlouw op het klimaatfestival van Milieudefensie. Ons interim-bestuurslid promotie Stijn Hes maakte gebruik van de gelegenheid om het verband te leggen tussen het Terlouwmanifest en onze klimaatstaking, en meneer Terlouw namens jongeren te bedanken.

Bezoek van Greta (5 oktober)

Greta Thunberg staakt mee

Esther Ouwehand sluit zich aan

Demonstratie in Brussel (6 oktober)

1500 mensen verzamelen bij het Europees parlement

O.a. onze stakers begeleiden de menigte

Ianthe Minnaert is één van de 28

“Everything needs to change and it needs to happen now!” zei Greta Thunberg bij de demonstratie. Onze stakers waren erbij, op uitnodiging van GreenPeace België. Het was het begin van de demonstraties in Brussel, die sindsdien een wereldwijde indruk hebben gemaakt.

Vrijwilligersdag januari 2019

12 januari 2019, verslag door Katalin Clarijs

Om onze vrijwilligers te bedanken voor al hun harde werk, nodigden we ze op 12 januari uit voor een vrijwilligersdag. Die werd deze keer op een bijzondere locatie gehouden, namelijk de Ceuvel in Amsterdam. Een kort over deze locatie: de Ceuvel is een voormalig scheepswerf, waar de bodem heel zwaar vervuild was. Daar hebben ze nu planten neergezet die ervoor moeten zorgen dat de bodem over een aantal jaar weer schoon en gezond is. Daarnaast staan er oude woonboten die tot die tijd als werkplekken worden gebruikt voor creatieve geesten. Een verdomd cool concept als je het mij vraagt.

In een van deze woonboten werden onze vrijwilligers opgewacht met koffie, thee, koekjes en chips. De eerste helft van de dag bestond uit een semi-therapeutisch praatrondje, waarbij alle aanwezigen een onderwerp dat ze graag wilden bespreken anoniem op een blaadje konden schrijven. Deze briefjes werden in een kommetje gedaan, waarop de briefjes een voor een weer uit de kom werden gevist en het onderwerp dat erop stond werd besproken. Dit leidde tot mooie gesprekken en ondanks dat we maar met een klein groepje waren, was er niet genoeg tijd om alle briefjes te behandelen die waren ingeleverd. Misschien een volgende keer.

Hierna was het tijd om aan het fantaseren te slaan. Over een utopische wereld waarin PINK! grootse revoluties teweeg brengt, wel te verstaan. Hiervoor deelden we de groep op in tweeën. De ene groep kreeg de opdracht om na te denken over de geweldige dingen die we in 2019 willen bereiken – en dan hebben we het niet over honderd extra volgers, maar over dingen zoals het redden van het klimaatakkoord na de val van het kabinet. De andere groep kreeg de opdracht om een bladzijde te ontwerpen uit een geschiedenisboek van over vijftig jaar die helemaal aan PINK! gewijd is. Want ja, over vijftig jaar hebben we zoveel bereikt dat in ieder geschiedenisboek een bladzijde aan de PINK!se revolutie is geweid.

De vrijwilligersdag werd afgesloten bij het café op de Ceuvel, waar we genoten van een heerlijke avondmaaltijd, en later die avond was het tijd voor de nieuwjaarsborrel.

In het zuiden van het westen

Geschreven door ons lid Leah Menting, in Casa Grande, Arizona, voor een tussenjaar.

Beste PINK!ers...

Ik zit momenteel al 4 maanden in Arizona en er zijn mij al een aantal dingen opgevallen aan de manier hoe de meeste mensen omgaan met dieren en milieu. Onder dieren gaan de gigantische boerderijen, fairs, jagen en omgang met huisdieren. De boerderijen hier zijn enorm groot. Hierdoor krijgen de dieren niet genoeg individuele aandacht. Ze lopen in de hitte met een beetje schaduw en een aantal ventilators. De mensen die ik tot nu toe hierover heb gesproken gaven mij niet de indruk dat zij niet veel gaven om de dieren. Er is namelijk maar 1 ding wat belangrijk is, en dat is geld. De mensen zien de dieren niet als levende individuen maar eerder als geldmakende machines.

Fairs zijn heel populair. Mensen hebben hun eigen biggetjes en proberen ze zo groot en dik mogelijk te maken om zo prijzen te winnen. Wat er met die varkens gebeurt na de Fair kun je wel raden… Veel mensen eten hun eigen varken na de fair. Om eerlijk te zijn is dit wel milieuvriendelijker dan het kopen van vlees in de supermarkt. Toch ben ik er op tegen. Sommige mensen zijn er ook niet blij mee. Ik heb toevallig een vriendin die vegetariër is maar zij doet wel mee aan de fair. Ze heeft de organisatoren zo ver gekregen dat haar varken na de fair niet geslacht hoeft te worden. Change is coming, maar fairs gaan zo ver terug in de geschiedenis van sommige dorpen dat het heel lastig wordt om er vanaf te komen. Tradities en gewoontes zijn heel belangrijk. Mensen wijken niet graag af van dingen die zij al jaren op dezelfde manier doen.

Een ander ding wat heel populair is onder de Amerikanen is jagen. Veel mensen jagen in het weekend voor hun eigen eten. Daarvoor doden ze bijvoorbeeld edelherten, konijnen, gevogelte en vissen. Het is voor veel mensen een belangrijk onderdeel van hun leven. Ze doen mee aan wedstrijden en er wordt zonder respect met de dieren omgegaan en over ze gesproken. Net als de dieren op de boerderij gaat het niet om de dieren maar om het geld en het plezier dat mensen ervan ervaren. Toch is het jagen wel weer milieuvriendelijker dan vlees kopen in de supermarkt. Ook het jagen gaat generaties terug in de tijd en mensen vinden het lastig om oude tradities los te laten.

Dan de huisdieren. Het is nog duidelijker dan in Nederland dat huisdieren een totaal andere rang hebben dan dieren zoals koeien, kippen en varkens. Bij honden wordt er een onderscheid gemaakt tussen binnen- en buiten-honden. De buiten-honden worden vooral gebruikt voor de jacht en zijn dus geen knuffeldieren en de binnen-honden zijn echt de honden die ‘s avonds gezellig bij je op de bank komen zitten. Omdat een behoorlijk aandeel van de bevolking in mijn omgeving niet veel geld heeft, worden niet alle huisdieren gecastreerd en dit leidt ook weer tot nestjes puppies en kittens die niet gewenst zijn.

Milieubewustzijn is iets wat hier niet bepaald leeft. Recycling gebeurt amper of niet. Glas wordt niet gerecycled, dus veel producten zoals mayo, nutella en pindakaas zitten in plastic die vervolgens door velen ook niet worden gerecycled. Wanneer mensen van groot afval af moeten zoals banken, toiletten, badkuipen en autobanden wordt dit meestal in de woestijn gedumpt. Ik heb al een aantal keren door de woestijnen rondgereden en overal ligt afval. Op school tijdens lunch worden er vooral plastic bekers en borden gebruikt. Dus elke dag zitten de afvalbakken op school bomvol met dat vreselijke plastic. Er worden soms dagen georganiseerd door een vrijwilligerswerk-club op school om afval op straat op te ruimen, maar dit zijn alleen de straten rondom de school. Het opruimen van afval in de woestijnen begint niemand aan. We zouden wel een Boyan Slat voor de woestijnen kunnen gebruiken.

Kort samengevat zijn de dingen die altijd terugkomen traditie en geld. Mensen houden zich sterk aan oude tradities en gewoontes. De Amerikaanse cultuur staat bekend om de grote hoeveelheid van vleesconsumptie en dat is overal duidelijk te merken. Mensen staan er niet bij stil dat wat op hun bord ligt ooit heeft rond gestrompeld op de gigantische boerderijen. Verder is het meer dan duidelijk dat geld de grootste prioriteit is. De meeste mensen weten wel van klimaatverandering en andere milieuproblemen af maar ze vinden over het algemeen hun portemonnee toch echt veel belangrijker. En omdat mensen niet bekend gemaakt worden met milieuvriendelijke, diervriendelijke en goedkopere alternatieven gaat hier ook niet snel verandering in komen. De ogen zijn gesloten voor alles wat zich afspeelt in de wereld omdat het voor veel mensen toch niet dicht bij huis voelt en iedereen het wel welletjes vindt zo. Hoog tijd dus dat die ogen geopend gaan worden.

Partij voor de Kinderen

Reactie van Suzanne Onderdelinden op een artikel van Philip Veerman in de NRC

“De beschaving van een samenleving valt af te meten aan hoe zij omgaat met haar zwakste leden.” Die zwakste leden zijn kinderen, aldus Philip Veerman op 29 november in het NRC. Hij pleit voor een Partij voor de Kinderen en haalt hierbij uit naar de Partij voor de Dieren – immers, sinds wanneer geven we meer om dieren dan om kinderen?

In alle eerlijkheid: de heer Veerman moet misschien zelf uit een sprookje geholpen worden. Hoewel hij ongetwijfeld meer bekend is de historie omtrent dieren- versus kindermishandeling, denk ik niet dat iemand zich zorgen hoeft te maken dat dieren misschien wel beter beschermd worden dan kinderen in dit land. Zij worden niet bij hun moeder weggerukt omdat de melk die hun moeder produceert bestemd is voor de verkoop; er worden geen gruwelijke medische experimenten op hen uitgevoerd (sterker nog: het testen van nieuwe medicijnen op kinderen is überhaupt niet toegestaan) en ze worden al helemaal niet vetgemest en bij de miljoenen geslacht voor hun vlees. Ik verwijt het niemand dat dit nauwelijks te bevatten leed lastig te kwantificeren is: de industrie heeft het goed voor ons verstopt. Maar dat is niet waar ik dit stuk aan wil wijden.

Ik vermoed dat de heer Veerman wellicht de Partij voor de Dieren niet zo goed kent, en dan is de aanname dat het hier gaat om een clubje extremistische veganisten die de prioriteiten verkeerd heeft snel gemaakt. Ik kan me echter niet aan de indruk onttrekken dat als er één partij is die opkomt voor de belangen van kinderen, dit de Partij voor de Dieren is. Het is dan ook ironisch te noemen dat het beeld bij zijn stuk er een is van de recente klimaatstaking. Deze was geïnspireerd op de staking van het Zweedse meisje Greta, een jonge activiste die staakte omdat de overheid klimaatverandering niet serieus neemt. Zij kreeg navolging over de hele wereld, en zo ook in Nederland. Het wekt misschien verbazing dat deze staking juist geïnitieerd was door jonge leden van de Partij voor de Dieren. De Partij voor de Dieren is namelijk de enige partij die het belang van onze aarde en leefomgeving centraal stelt in haar plannen. Niet omdat ze graag willen regeren, of omdat het zo leuk vertoeven is op het Binnenhof, maar omdat als er niet snel iets gebeurt klimaatverandering catastrofale gevolgen zal hebben voor de aarde en ál haar bewoners – volwassenen, kinderen, en vooruit, ook dieren.

Milieuactivisten zijn voor kinderen belangrijker dan ooit, want heel gelukkig word je tenslotte ook niet van een leeggeroofde, onbewoonbare aarde. Een kinderrechtenexpert zou ook moeten gruwen van dit beeld: Artikel 3 van het VN verdrag inzake de rechten van het kind specificeert namelijk dat bij maatregelen betreffende zaken die kinderen aangaan (bijvoorbeeld: de wereld waarin zij de rest van hun leven zullen doorbrengen) hun belangen de eerste overweging vormen – en het gebrek aan prioriteit hiervoor bij de gevestigde partijen is ronduit stuitend.

Niet verder kijken dan de naam van de Partij voor de Dieren is typerend voor een groter probleem. Maar juist die naam staat voor iets groters: dat we er niet meer mee wegkomen om dier en natuur als wegwerpartikelen te behandelen; om immer groei te verwachten in een wereld waar grondstoffen eindig zijn; en om in te teren op de wereld die we door willen geven aan volgende generaties. Ik raad de heer Veerman dan ook aan om eens met open blik in gesprek te gaan met de raadsleden van de Partij voor de Dieren in zijn gemeente. Dan komt hij er wellicht achter dat de partij die hij zoekt, er eigenlijk al is.