Orgaan Archieven - Pagina 3 van 3

Jongeren PvdD willen verbod jongensbesnijdenis

PINK!, de jongerenorganisatie van de Partij voor de Dieren, roept het Nederlandse parlement op om met een wetsvoorstel te komen om de rituele besnijdenis van pasgeboren jongens te verbieden. Vorige week besteedde het televisieprogramma Nieuwsuur aandacht aan jongensbesnijdenis en aan een dergelijk verbod waar de IJslandse politiek nu mee bezig is.

Sebastiaan Wolswinkel, voorzitter van PINK!, hoopt dat Nederland snel het voorbeeld van IJsland zal volgen: “Besnijdenis is een zware ingreep en een grote schending van de lichamelijke integriteit. Kinderen ondergaan nu vaak zo’n onomkeerbare ingreep niet vanwege enige medische noodzaak, maar vanwege de geloofsopvattingen van de ouders. Dit zou niet mogen gebeuren.” Eerder sprak ook Artsenfederatie KNMG zich al kritisch uit tegen jongensbesnijdenis.

Wolswinkel begrijpt dat een verbod voor onrust zal zorgen onder religieuze gemeenschappen. “Wij pleiten echter niet voor een algeheel verbod op besnijdenis. Als iemand meerderjarig is en zich wil laten besnijden, moet zoiets mogelijk zijn. Besnijdenis is echter een zeer zware ingreep en zou niet moeten plaatsvinden op pasgeboren kinderen, die daarvoor geen toestemming kunnen geven.”

De jongerenorganisatie is een online petitie begonnen om zo de maatschappelijke discussie verder aan te wakkeren.

PINK! maant winkelend publiek in Leeuwarden tot soberheid

Uit de Leeuwarder Courant, 2 augustus. Door Willem Bosma, Friesland

Het mensdom leeft op te grote voet. Met die boodschap stapten jonge leden van de Partij voor de Dieren woensdag op het winkelpubliek in hartje Leeuwarden af.

Aanleiding voor het folderen van jongerenorganisatie PINK! was de Earth Overshoot Day (EOD). Dit is de dag waarop de wereldwijde consumptie voedsel, kleding, huisvesting, spullen en brandstof het productie- en herstelvermogen van de planeet zou overtreffen.

Volgens een complexe berekening was dat dit jaar op 1 augustus. Tot 1970 heeft de aarde de mondiale consumptie kunnen bijhouden, nu staan er dus nog vijf maanden van interen op reserves voor de deur. ,,We moeten omschakelen’’, zegt PINK!-bestuurslid Marjolein Moeijes (26) uit Rotterdam. ,,Een plantaardig dieet kan een goede eerste stap zijn.’’

Voorzitter Sebastiaan Wolswinkel (24) is op de fiets uit Oldeberkoop gekomen, wat naar zijn oordeel ook helpt. Als wiskundige begrijpt hij dat er op de jaarlijkse berekening van een overconsumptiedag veel valt af te dingen.

,,Je bent een beetje aan het chargeren, maar mensen kunnen het idee wel bevatten. Studerende jongeren zeker. Ze kennen de dag maar al te goed dat de studiefinanciering op is.’’ Wolswinkel denkt dat jongeren, meer dan hun ouders, op zoek zijn naar ,,betekenis’’ en ,,echte waarde’’, in plaats van hun geluk te ontlenen aan luxe spullen en maaltijden.

Mensen die de uitputting van grondstoffen of voedselvoorraden wijten aan overbevolking, krijgen van de PvdD-jongeren lik op stuk. ,,Minder dan een kwart van alle mensen verbruikt driekwart van alle grondstoffen. Er zou genoeg kunnen zijn voor iedereen.’’

Om dat de illustreren bestaat er ook een Overshoot Day per land. In Qatar en Luxemburg hebben ze al in februari hun denkbeeldige rantsoen verbruikt. Nederland, de VS en Rusland schieten er in april overheen.

Voor een gering beslag op de aarde moet je op de Balkan en het Zuidelijk Halfrond zijn, met Vietnam als uitschieter. Daar valt de nationale overschrijding pas op 21 december. De PINK!-leden hopen dat ze de Nederlandse dag langs politieke weg naar achteren kunnen krijgen.

Verbod besnijdenis in het belang van het kind

Duidelijk is dat telkens het belang van het kind voorop moet staan

“

In navolging van IJsland zijn er ook in andere landen steeds meer geluiden te horen om besnijdenis te verbieden. Dit is een mooie aanleiding voor het heropenen van het debat over eenzelfde verbod hier in ons land, want de vrijheid van de een, mag niet ten koste gaan van de vrijheid van de ander.

Iedereen die net als wij van mening is dat grondrechten essentieel zijn voor de bescherming van het individu zal zichzelf af moeten vragen waarom besnijdenis nog is toegestaan. Wij stellen dat besnijdenis een dubbele inbreuk maakt op de grondrechten van het kind. Niet alleen gaat het om onaantastbaarheid van het menselijk lichaam, maar ook om de vrijheid van godsdienst. Laat het kind zelf een keuze maken wanneer hij in staat is de gevolgen goed te overzien. Het belang van het kind moet immers voorop staan en niet die van de ouders of andere personen in de omgeving. Dit staat nota bene letterlijk in het VN-verdrag over de Rechten van het Kind. Ook rechters hebben al meerdere keren geoordeeld dat het bij besnijdenis gaat om een onherstelbare fysieke ingreep, zonder medische noodzaak, die niet in het belang van het kind is. Bovendien kan het kind later altijd nog beslissen de operatie te ondergaan. Ook in onze buurlanden hebben rechters het ritueel in strijd met het recht geacht. Zo oordeelde het Landsgericht in Keulen in 2012 dat met besnijdenis gewacht moet worden totdat de jongen daar zelf een oordeel over kan vellen.

Daarnaast dient besnijdenis geen enkel gezondheidsbelang. Artsenfederatie KNMG stelt al jarenlang dat medische handelingen alleen toegepast moeten worden indien sprake is van ziektes of afwijkingen of indien dit anderszins in het belang van het kind is. Zoals bij elke operatie is het mogelijk dat er complicaties kunnen ontstaan. Te denken valt dan onder meer aan nabloedingen, infecties, sensibiliteitsvermindering of zelfs de dood. Uiteraard is het ook nog eens een pijnlijke ingreep, waar het kind nog enige tijd na de operatie last van heeft. In sommige kringen wordt het kind zelfs niet verdoofd. Het lijkt haast onvoorstelbaar dat ouders dat hun kind willen aandoen, maar helaas komt het voor.

Als argument voor de besnijdenis wordt wel aangevoerd dat het hygiënischer zou zijn. Zover dit al het geval zou zijn, is dit in Nederland niet relevant, aangezien hier geen waterschaarste is en het water schoon genoeg is om de penis goed te kunnen reinigen. Ook met betrekking tot ziektes en infecties geven de onderzoeksresultaten niet duidelijk aan dat besnijdenis helpt ter voorkoming hiervan. Sterker nog, de gedachte van mensen dat zij minder snel ziektes of infecties kunnen oplopen, kan hen zelfs onvoorzichtiger maken.

Seksegelijkheid
Verder stellen wij voor om het principe van seksegelijkheid in deze discussie centraal te stellen. Er bestaan varianten van meisjesbesnijdenis waarbij mensen de clitoris niet verwijderen, maar een prik geven. Toch is het ondenkbaar dat we meisjesbesnijdenis onder zulke voorwaarden toestaan, terwijl dit precies is wat we bij jongensbesnijdenis wel doen. Wij stellen voor de lijn door te trekken, omdat het individu niet hoeft te wijken voor de wil van de groep.

Duidelijk is dat telkens het belang van het kind voorop moet staan. Wij benadrukken dat wij niet de intentie hebben het recht op vrijheid van godsdienst te beperken. Sterker nog: grondrechten behoren tot het fundament van onze rechtsstaat en dienen daarom gerespecteerd te worden. Wij stellen dat een verbod op besnijdenis juist ten dienste hiervan staat, door bescherming van de rechten van het kind.

Gerritsen schreef dit stuk samen met Sebastiaan Wolswinkel, (oud-)voorzitter van PINK! (de jongerenafdeling van de Partij voor de Dieren)

“

Actie-excursie Maastricht

24 februari 2018, verslag Leah Menting

Op zaterdag 24 februari gingen er een groep PINK!-leden vanuit heel Nederland op excursie naar Maastricht voor een leuk uitje naar de grotten van Maastricht, maar ook, heel belangrijk, om actie te voeren voor Varkens In Nood.

De dag begon eerst voor velen met een lange, gezellige reis naar Maastricht. We ontmoetten elkaar bij Fort Sint Pieter op de Sint-Pietersberg. Hier kregen we een rondleiding door het fort met interessante informatie over de geschiedenis van het fort. Vervolgens gingen we met de hele groep en de gids naar de grotten. Behalve dat de grotten heel indrukwekkend waren, konden we ook even opwarmen omdat het daar niet zo hard waaide als buiten. In de grotten waren heel mooie tekeningen op de muren te zien en bijna overal waar je keek stonden namen en data in de muren gekerfd.

Na de interessante rondleiding door de grotten zijn we ergens gaan picknicken, waarna we de stad in zijn gegaan om de actie voor te bereiden. In een cafeetje hebben we de plannen besproken en zijn alle nodige spullen uitgedeeld. Daarna zijn we de winkelstraat in gegaan om alles op te zetten en de actie te beginnen. De actie voerden we tegen de ING omdat zij als bank veel geld steken in megastallen van onder andere de varkensbaron Straathof. Het is de bedoeling dat door het ophalen van handtekeningen we daar, in samenwerking met Varkens In Nood, ING mee kunnen stoppen. Ook hebben we op deze manier mensen bewust proberen te maken over het feit dat zij kiezen voor hun bank en dus deels meewerken aan deze financiering van de ING in megastallen (als zij hun geld op de ING hebben staan). Wij hopen hiermee dat mensen gaan nadenken over op welke bank zij hun geld zetten en dus waar hun geld in geïnvesteerd wordt.

Al met al vond ik het een zeer leerzame en actieve dag.

Speciesisme: discriminatie op basis van diersoort

Een vergelijking met seksisme en racisme

Opiniestuk door Joep Horbach, oud-bestuurslid

Speciesisme: het discrimineren van individuen enkel op basis van de soort waartoe ze behoren. Geopperd door schrijver en psycholoog Richard D. Ryder en populair gemaakt onder de dierenrechtenbeweging door ethisch filosoof Peter Singer, is de term in het leven geroepen om de immoraliteit van ons gedrag tegenover andere diersoorten aan te wijzen. We leven namelijk, zo argumenteren zij, in een wereld die volop discrimineert op basis van soort. We experimenteren op niet-menselijke dieren omdat we het minder erg vinden als zij pijn hebben, dan als wij mensen dat hebben. We laten onvoorstelbare hoeveelheden niet-menselijke dieren opgroeien als product in een industrie zodat mensen kunnen genieten van een eitje in de morgen en een steak in de avond; een praktijk die we zouden verafschuwen als mensen (ook een diersoort) de slachtoffers waren. We discrimineren dus op basis van soort: speciesisme.

Toch slaat de term niet helemaal aan. 47 jaar nadat de term voor het eerst geïntroduceerd werd, zullen de meeste mensen het nog steeds voor het eerst horen. De term heeft decennia lang moeite gehad om serieus genomen te worden en dus ook om verspreid te worden. Discriminatie op basis van diersoort klinkt voor velen als iets lachwekkends. Zou het tegengaan van zulke discriminatie immers betekenen dat we koeien stemrecht moeten geven? Of dat varkens naar school moeten gaan tot hun achttiende? Volledig absurd natuurlijk. Hoewel begrijpelijk, tonen deze reacties een verkeerd begrip van de term speciesisme. Het is een denkfout die ook bij verwante termen seksisme en racisme vaak gemaakt wordt. Om duidelijk te maken waar ik op doel, zullen we eerst even naar deze bekendere soortgelijke termen moeten kijken.

“We kunnen iets pas echt veroordelen als seksisme, als het geslacht van de persoon in kwestie zelf als argument wordt gebruikt.”

Seksisme: het discrimineren van individuen enkel op basis van de sekse waartoe ze behoren. Het belangrijke hier is dat de constatering dat er (soms grote) gemiddelde verschillen bestaan tussen de seksen niet automatisch seksisme is. Ook discriminatie aan de hand van eigenschappen die vaker bij de ene sekse voorkomen dan bij de ander is geen seksisme als deze eigenschappen relevant zijn. We kunnen iets pas echt veroordelen als seksisme, als het geslacht van de persoon in kwestie zelf als argument wordt gebruikt. Bijvoorbeeld: Als een vrouw bij een sollicitatie wordt verkozen boven een man omdat zij een vrouw is, dan is dat seksisme. Als een vrouw bij een sollicitatie wordt verkozen boven een man omdat zij geschikter is voor de positie vanwege een eigenschap die gemiddeld vaker bij vrouwen voorkomt, dan is dat geen seksisme. Ook niet als dat ertoe leidt dat 80% van de werknemers van dat bedrijf vrouw zijn. In het eerste geval werd het geslacht gebruikt als criterium terwijl dat niet relevant is. In het tweede geval werd een relevante eigenschap gebruikt als criterium en hoewel vrouwen het vaker hebben, zou in een geval waar een mannelijke kandidaat het toevallig heeft en een vrouwelijke kandidaat niet, de man verkozen worden.

Het is een fout die vaak gemaakt wordt. Aan de progressieve kant van het politieke spectrum wordt een scheve man/vrouw-verhouding al gauw seksistisch genoemd, zonder eerst zorgvuldig te analyseren of het niet ook kan liggen aan bijvoorbeeld gemiddelde verschillen in interesse en kwaliteiten tussen de geslachten. Aan de conservatieve kant van het politieke spectrum worden gemiddelde verschillen tussen de geslachten al snel gebruikt als argument om te verdedigen dat het niet seksistisch is om in dat geval te discrimineren op basis van geslacht. In het eerste geval worden dingen te snel seksistisch genoemd voordat er zekerheid is dat het geslacht zelf de reden is van de scheve verhouding en niet een bijbehorende relevante eigenschap. In het tweede geval wordt vergeten dat óók bij gemiddelde verschillen, je nog steeds naar de eigenschap zelf moet kijken en niet naar het geslacht, omdat individuen ver kunnen afwijken van dat gemiddelde.

Racisme: het discrimineren van individuen enkel op basis van het ‘ras’ waartoe ze behoren. Ras staat hier tussen aanhalingstekens, omdat het een niet goed afgebakend begrip is. In de praktijk wordt hier vooral huidskleur en afkomst mee bedoeld. Met deze bedoeling zal ik daarom ook het woord ras gebruiken. In het geval van ras, is er een belangrijk verschil met geslacht (en al helemaal met diersoort). De gemiddelde verschillen tussen twee ‘rassen’ zijn, los van uiterlijke kenmerken, namelijk zeer klein. Toch geldt ook hier dat we iets enkel racisme kunnen noemen als we zeker zijn dat ras de reden van de discriminatie is. Als een bedrijf bijvoorbeeld enkel hoogopgeleide mensen wil aannemen en dit ertoe leidt dat vooral blanken aangenomen worden, dan is dat geen racisme. Het laat wellicht een probleem zien in het onderwijs en de integratie waar de overheid iets aan zou moeten doen, maar het bedrijf zelf handelt hier niet op een racistische wijze. Ze nemen de mensen immers niet aan omdat ze blank zijn. Ze nemen ze aan vanwege een kenmerk die voor hen relevant is: de opleiding.

"Net als dat pleiten tegen seksisme niet betekent dat je de gemiddelde verschillen tussen de seksen ontkent, betekent pleiten tegen speciesisme ook niet dat je claimt dat diersoorten in alle opzichten gelijk aan elkaar zijn.”

Nu we een duidelijk beeld hebben van de bekende begrippen seksisme en racisme, waarvan we hopelijk weten dat ze zeer schadelijk zijn, kunnen we terug naar het helaas minder bekende begrip: speciesisme. Net als dat pleiten tegen seksisme niet betekent dat je de gemiddelde verschillen tussen de seksen ontkent, betekent pleiten tegen speciesisme ook niet dat je claimt dat diersoorten in alle opzichten gelijk aan elkaar zijn. Als ik een koe het stemrecht ontneem, is dat dus ook niet speciesistisch. Ik zeg in dat geval namelijk niet dat dit wezen niet mag stemmen, omdat het wezen een koe is. Ik zeg dat dit wezen niet mag stemmen, omdat het niet de eigenschappen bezit die nodig zijn om de politiek te kunnen begrijpen en een weloverwogen keuze te maken. Omdat er nog nooit een koe is gevonden waarbij er een hint is dat dat wel het geval zou zijn, hoeven we het ook niet per individuele koe te overwegen. Belangrijk is dat het om die relevante eigenschappen gaat en niet om de soort. Daarnaast moet er gerealiseerd worden dat ook bij mensen met een zware mentale handicap het stemrecht wordt ontnomen om dezelfde reden.

Als het gaat om leed, echter, kunnen we niet een soortgelijk argument naar voren brengen. Neem pijnlijke medische experimenten op ratten als voorbeeld. Op basis van welke relevante eigenschappen concluderen wij dat het te rechtvaardigen is om met deze ratten te doen wat we bij mensen nooit zouden goedkeuren? Het voelen van pijn? Het ervaren van angst en stress? De wens naar vrijheid? De wens om niet te sterven? Alle eigenschappen die we zouden kunnen bedenken die in dat geval relevant zijn, zijn ook terug te vinden in ratten. Het enige argument dat overblijft om dergelijke praktijken wel te verdedigen bij deze andere diersoorten is het feit dat het geen mensen zijn. Dát is speciesisme.

Vaak wordt de intelligentie gebruikt als eigenschap waarin wij als mensen ons onderscheiden van andere diersoorten en is dat de reden dat ons leed belangrijker is. Los van het feit dat het vrijwel onmogelijk is om te beargumenteren dat intelligentie relevant is als eigenschap als het gaat om het recht om niet te lijden (we denken immers ook niet dat het leed van een wetenschapper belangrijker is dan dat van iemand met een laag IQ), wordt hier ook dezelfde fout gemaakt die sommige conservatieven maken als het gaat over geslacht: een gemiddeld verschil betekent niet dat ieder individu daaraan voldoet. Als je echt enkel zou kijken naar intelligentie, zou je ook moeten erkennen dat veel niet-menselijke dieren cognitief verder ontwikkeld zijn dan de gemiddelde menselijke pasgeboren baby en zouden ook deze baby’s dus gebruikt mogen worden voor pijnlijke medische experimenten en zou hun vlees gebruikt mogen worden als voeding. Het feit dat dit onacceptabel klinkt, geeft aan dat het ons niet gaat om hun intelligentie. Het gaat ons om het feit dat ze bij de menselijke soort behoren. Dát is speciesisme.

Stel jezelf nu de vraag welke eigenschappen van mensen ervoor zorgen dat we het onverdedigbaar achten om ze in gevangenschap te laten opgroeien, ze geforceerd te bevruchten, de melk van de vrouwen af te nemen, en ze op jonge leeftijd te doden voor hun vlees. Stel jezelf de vraag welke eigenschappen van mensen ervoor zorgen dat we het onverdedigbaar achten om ze met netten het water in te slepen, ze te laten verdrinken om daarna hun lichamen te kunnen eten. Vraag jezelf eens goed af waarom de veehouderij en de visserij zo afschuwelijk zouden zijn als mensen de slachtoffers waren. Is het de pijn? De angst? De stress? De wens naar vrijheid? De wens om te leven? Vraag jezelf vervolgens af of koeien, varkens, kippen en vissen deze eigenschappen ook hebben. Alles wat we van ze weten, wijst erop van wel. Het enige argument dat overblijft, is het feit dat het geen mensen zijn. Dát is speciesisme.