Helemaal niet zo boze wolf

Het is niet meer te missen als je het nieuws een beetje volgt: de wolf is terug in Nederland. Aan het einde van de 19e eeuw verdween de wolf uit ons land. Mensen zagen het dier namelijk als bedreiging of concurrent, voor niets meer dan zijn plezier moorden. Wolven werden daarom opgejaagd en afgeschoten [bron]. De terugkeer van het dier brengt veel teweeg. 

De ecologische waarde van de wolf

Vanuit natuurbewegingen komen overwegend positieve geluiden. De wolf draagt ontzettend veel bij aan de biodiversiteit. Wolven zorgen er bijvoorbeeld voor dat de hoeveelheid hoefdieren in hun leefgebied op peil blijft. In tegenstelling tot bijvoorbeeld een vos, jaagt de wolf alleen op wat die nodig heeft. Daarbij gaat het vooral om zwakke en zieke hoefdieren. De resten die van de gevangen dieren achterblijven, leveren vervolgens voedsel voor vossen, buizerds, raven en andere kleine roof- en aasdieren. Zo draagt de wolf bij aan de biodiversiteit en de balans in het ecosysteem. 

Maar dat niet alleen: door de aanwezigheid van de wolf veranderen ook de leefpatronen van de diersoorten waar die op jaagt. Dat wil zeggen: de kuddes van hoefdieren vermijden bepaalde plekken waar ze kwetsbaar zijn voor aanvallen van de wolf. Deze plekken worden vervolgens niet meer begraasd en op natuurlijke wijze bemest door de kuddes hoefdieren, wat ruimte biedt voor andere soorten begroeiing. 

Een bekend voorbeeld van de invloed van de wolf is Yellowstone park. In 1995 werden hier wolven uitgezet. Daardoor gingen herten en andere prooidieren sommige rivieroevers vermijden. Dit bood kans aan bepaalde bomen om daar te groeien in plaats van als zaailing te worden opgegeten. Deze bomen trokken vervolgens bevers aan, die het hout gebruikten om dammen te bouwen in de rivier. Deze dammen zorgden voor afwisseling in snel en traag stromend water, waardoor zich poeltjes vormden in het landschap en de rivier ging anders stromen. Het aantal soorten vissen, vogels en insecten steeg [bron]. 

Kritiek op dit voorbeeld is dat er ook andere aspecten meespelen in deze ontwikkeling van de biodiversiteit in Yellowstone. De wolf wordt wellicht te veel eer toegekend, maar de positieve invloed op het natuurgebied is niet te ontkennen [bron]. Waarom zijn we dan toch zo bang voor de wolf? 

Roodkapje syndroom

Ten eerste is er iets wat ook wel het “Roodkapje syndroom” wordt genoemd (bron). Mensen hebben een soort irrationele angst voor de wolf. Deze angst wordt gevoed door de verhalen die al generaties lang worden (door)verteld in onze samenleving. Denk aan “Roodkapje”, maar ook “de wolf en de zeven geitjes”, “de drie biggetjes”, en menig andere populaire serie of film. De wolf is vaak de slechterik of de vijand. Het dier wordt als sluw, gewelddadig en gevaarlijk weggezet. 

Dit komt niet uit het niets: de wolf veroorzaakte vroeger overlast en werd daarom ook bejaagd. Maar omdat het vroeger zo was, betekent niet meteen dat dat nu ook weer het geval is. De wolf is niet gevaarlijk voor mensen. Veel mensen gaan ook op vakantie naar gebieden in Frankrijk, Duitsland of Italië waar ook grote roofdieren zijn gevestigd. 

Landbouwvee zou in theorie gevaar kunnen lopen. Maar onderzoek naar de situatie in Oost-Duitsland door de universiteit van Wageningen heeft laten zien dat het nemen van preventieve maatregelen, zoals het gebruik van schrikdraad, om vee te beschermen goed werkt. Dierverzorgers zijn het ook wettelijk verplicht om dieren, zowel uit de bio-industrie als dieren die met andere doeleinden worden gehouden, waar nodig te beschermen tegen roofdieren. Wanneer er dus een dier aangevallen en/of gedood wordt door de wolf, ligt de schuld dus bij de verzorger – en niet bij de wolf. 

Daarnaast is de hoeveelheid dieren die de wolf aanvalt, niet te vergelijken met de hoeveelheid dieren die we dagelijks naar de slacht sturen voor onze eigen consumptie. De wolf heeft in 2021 in Nederland  227 schapen en 4 kalveren gedood. De mens daarentegen, heeft in datzelfde jaar 672400 schapen en 1548600 kalveren gedood. Daarmee is de selectieve verontwaardiging over de wolf die veedieren aanvalt, op zijn minst hypocriet. Het doden van (vee)dieren is kennelijk enkel acceptabel wanneer het de mens dient, doden is een recht dat alleen de mens toekomt.

De mens als maatstaf

Het gevaar van de wolf is dus minimaal en waar het dier wel gevaar zou kunnen opleveren, is te voorkomen. Dit brengt ons bij het tweede aspect van deze irreële angst voor de wolf. We zijn nog altijd geneigd om dingen alleen vanuit het menselijke perspectief te benaderen. We voelen ons verheven boven en los van de natuur, in plaats van onderdeel ervan. We voelen ons mens, in plaats van een menselijk dier.

Vanuit een mens-centraal perspectief zou je kunnen huiveren bij de terugkomst van de wolf. Maar als we met een breder perspectief naar de komst van de wolf kijken, dan blijkt het tegendeel waar. Het is ook een kwestie van de gevolgen op de korte termijn tegenover de gevolgen op de lange termijn. Op korte termijn – en in de media – zien we vooral het “verlies” van de boeren. Terwijl de lange termijn gevolgen, zoals ook Yellowstone, waarschijnlijk nog een flink aantal jaren op zich laten wachten. Maar dan heb je ook wat: een grotere biodiversiteit, een stabiel aantal hoefdieren, en vooral een niet zo boze wolf.

Een aangepaste versie van dit artikel is maandag 28 november 2022 gepubliceerd in Het Parool. Lees die hier: Al die zorgen om de veronderstelde moordzucht van de wolf zijn onnodig en bovendien hypocriet

Column dierendag

04-10-2020 geschreven door Ilse Oldenburg

                                                                                                                                                           

Voorgeschoteld worden met een vleesje1 leek voor velen van ons (als kind) waarschijnlijk de normaalste zaak van de wereld of zelfs vanzelfsprekend. Een ingesleten norm die onderdeel is van carnisme, al is de rol van vleesje niet voor elk dier “weggelegd”. Voornamelijk het varken, de koe en de kip worden als meest geschikte kandidaten gezien. Hoe komt dat? Huisdieren zijn immers populair en doorgaans prominent aanwezig in ons leven, maar schijnbaar niet op ons bord. Een norm en gedachtegoed waarbij het plaatsen van vraagtekens gepast zou zijn, want is het ene dier waardevoller dan het ander? Wat betekent dit en hoe komt dat?

Het fenomeen waarbij onderscheid gemaakt wordt tussen verschillende soorten dieren, op basis van morele waardigheid, heet speciesisme. In deze context wordt het eten van huisdieren als immoreel bestempeld, daarentegen wordt het eten van dieren zoals de koe gerechtvaardigd en gebagatelliseerd. Het onderscheid en de machtsverhouding tussen menselijke en niet-menselijke dieren valt zo ook onder speciesisme.

Gelukkig blijft het bewustzijn omtrent dierenwelzijn groeien, zowel op nationaal als mondiaal niveau, met als positieve bijkomstigheid: meer interesse in vegetarisme en veganisme. Tevens heeft het in Nederland geleid tot een daling in vleesconsumptie3 wat de trend flexitarisme een groter podium heeft gegeven. Gezien de zichtbaarheid en reikwijdte van sociale media en dergelijke platforms zou er gezegd kunnen worden dat de kern van het probleem niet zit in het gebrek aan bewustzijn dan wel onwetendheid van de mens.

Met deze kennis – en het feit dat vleesconsumptie gelijk staat aan dierenleed – lijkt  het antwoord op de vraag wat mensen tegenhoudt om volledig4 te stoppen met het consumeren van dierlijke producten minder voor de hand liggend. Zou het eten van dierlijke producten dan zo verankerd zitten in onze cultuur of zit de aard van het beestje ergens anders?

Cognitieve dissonantie5 zou, naast carnisme, helderheid kunnen geven over de psyche van de mens bij het consumeren van vlees. Een vergelijking ter illustratie van deze “rolspeler”. Niemand doet alsof, zonder aanleiding, pro-dierenleed te zijn. Integendeel men lijkt dan wel is en masse tegen dierenleed, bij een eenduidige opvatting zoals deze zou het wenselijk zijn om te minderen dan wel stoppen met het consumeren van vlees. Een opvatting die in de praktijk slechts ter symbool lijkt te dienen, aangezien het aantal vegetariërs en veganisten (4% – 6 % van de bevolking) niet opweegt tegen het aantal mensen dat vlees blijft consumeren. Een toppunt van inconsistentie en tegenstrijdigheid waarin men (h)erkent dat het eten van huisdieren zoals een hond onethisch is, maar deze norm niet doortrekt op alle andere niet-menselijke dieren. Toch gaat dit niet op wanneer men in de supermarkt staat en zonder gene weer kilo’s kipfilets inslaat.

Kortom, het ligt doorgaans niet aan het feit dat men onwetend is of zich niet bewust is van het dierenleed maar aan de bewuste keuze om daar niet bij stil te staan en (waar mogelijk) naar te handelen.

1 In deze context wordt gerefereerd naar de normalisering en ingesleten norm wat betreft het consumeren van vlees. Door gebruik te maken van een verkleinwoord, zoals vleesje, wordt de suggesties gewekt dat het dier ondergeschikt is aan de mens, dit is in deze tekst sarcastisch gebruikt.
2 De ideologie die mensen conditioneert om de consumptie van vlees te rechtvaardigen.
3 Genuanceerd, gezien de vleesconsumptie recentelijk gestegen is.
4 In sommige gevallen is het niet vanzelfsprekend dan wel mogelijk om een volledig vleesloos bestaan/plantaardige levensstijl (na) te leven, dit is in acht genomen bij het schrijven van deze column. Elke (tussen)stap wordt gezien als een vooruit, de intentie is niet het persoonlijk afvalligen van individuen.
5 Bij cognitieve dissonantie is in deze column een focus gelegd op twee kenmerken van deze inconsistentie, namelijk: twee tegenstrijdige gedachten en het gedrag wat men vertoont kom niet overeen met eigen opvattingen.

Disclaimer: deze column gaat specifiek in op de psyche van de mens ten aanzien van vleesconsumptie, de economische belangen (van de melk- en vleesindustrie) die globaal gezien de grootste impact hebben en fors bijdragen aan de instandhouding van het probleem, zijn buiten beschouwing gelaten. De colum richt zich op de verhoudingen in Nederland.

Dierendag

⚠️Trigger warning⚠️ je ziet hier nare beelden uit de varkensindustrie.
De dag dat we dieren in het zonnetje zetten. Dat we ons huisdier een extra knuffel geven. Maar terwijl onze huisdieren vertroeteld worden, zitten koeien, kippen en andere dieren voor en door óns in gevangenschap. Voor deze dieren is er geen dierendag. Maar waarom? Wat is het verschil?

Stickeractie tegen Wereld Melkdag 1 Juni

1 Juni is het Wereld melkdag: Een dag waarop een industrie wordt gepromoot die eigenlijk niet zou moeten bestaan. Daarom komt PINK! met stickers om ons te wapenen tegen de melkindustrie. Het moet afgelopen zijn met het fabeltje waarbij de koe vrolijk in de wei staat met haar kalf. Kijk de video hieronder voor meer informatie, of lees de tekst onder het filmpje:

1 juni is het Wereld Melkdag. Een dag waarop een industrie in het zonnetje wordt gezet die schadelijk is voor dier, mens én natuur. Zo slachtten we in Nederland in 2017 1,5 miljoen kalfjes, omdat je als mannelijk kalf blijkbaar geen andere functie hebt dan vleesproductie

De melkindustrie heeft veel negatieve gevolgen, die we niet allemaal kunnen bespreken. Het is namelijk tijd voor actie. Mensen moeten weten wat er schuilgaat achter een pak melk. Laten we mensen wakker schudden!

Daarom heeft PINK! stickers ontworpen en laten drukken. De stickers bevatten korte teksten die als confronterend ervaren kunnen worden. Dit zijn de stickers: ‘Melk jij je moeder ook elke ochtend? Koeienmelk = moedermelk’, ‘Voor dit product zijn pasgeboren kalfjes permanent van hun moeder gescheiden. Kies leedvrij. Kies plantaardig’, en ‘Niet je moeder? Niet je melk. Melk is voor baby’s’. Wat je doet met de stickers is aan jou. Plak het op je laptop, op de melkproducten van je huisgenoten. Bedenk wat leuks, maar onthoud dat wij niet verantwoordelijk zijn voor eventuele overtredingen van de wet! 

Wil je stickers ontvangen? Stuur dan een berichtje naar politiek@pinkpolitiek.nl Je kunt ook samen met andere PINKers in jouw omgeving een bestelling plaatsen, dat scheelt ons werk en is beter voor het milieu. Iedereen krijgt een vast aantal stickers en een goede verdeling van de drie soorten stickers. Ga vooral stickers plakken, want de koeien hebben ons nodig!

We rekenen op je, tot snel!

Red de zwanen. Stop de jacht!

De provincie Friesland heeft toestemming verleend om de rest van het jaar, in bijna de hele provincie, knobbelzwanen af te schieten. Dit laten wij niet zomaar gebeuren. Hierom tekent PINK! Noord-Nederland, samen met tien andere organisaties, bezwaar aan!

Red de zwanen. Stop de jacht!

 

Update: Het is gelukt! De zwanen zijn gered!

Het is gelukt! De zwanen zijn gered! Tijdens onze bezwaarprocedure heeft Animal Rights NL de zaak naar de rechter gebracht. Zoals verwacht was de rechter het met hen eens. Hiermee is er officieel een streep door het besluit gezet, en blijft jacht op knobbelzwanen in Friesland verboden. Wij zijn hier natuurlijk enorm blij mee, dus Animal Rights NL, bedankt!

Originele tekst:

 

Faunabeheereenheid Fryslân heeft van de provincie Fryslân toestemming gekregen om het hele jaar in bijna de hele provincie knobbelzwanen te doden. Dit zou nodig zijn omdat gewassen beschermd moeten worden. Dit besluit is volkomen buitensporig, en wat ons betreft onacceptabel. Zwanen vormen niet 365 dagen per jaar, op elk stukje grond van Friesland een bedreiging voor gewassen. Een besluit dat zwanen dan toch het hele jaar, in de hele provincie afgeschoten mogen worden is onrechtmatig – dat heeft de rechter in 2017 al bepaald.

Er zijn veel diervriendelijke methoden beschikbaar om zwanen bij gewassen weg te houden, zonder dat daarbij doden hoeven te vallen. Wat ons betreft moeten deze worden ingezet. Zo kunnen de gewassen worden beschermd, zonder dat zwanen hier zwaar emotioneel en fysiek leed voor moeten ervaren. Hierom tekenen wij bezwaar aan bij de provincie Fryslân tegen dit besluit. Ons volledige bezwaarschrift vindt je hieronder.

Wij doen dit echter niet alleen. Samen sta je sterk! Hierom zijn we enorm blij en dankbaar dat we dit samen met tien andere organisaties kunnen doen. Samen voor de zwanen!

logo PINK! Noord-Nederland
PINK! Noord-Nederland

logo VeggieSquad
VeggieSquad

logo Animal Earth
Animal Earth

logo Stichting Ganzenbescherming Nederland
Stichting Ganzenbescherming Nederland

logo Vogelwerkgroep Hollanderwijk
Vogelwerkgroep Hollanderwijk

logo Extinction Rebellion Leeuwarden
Extinction Rebellion Leeuwarden

logo Stichting Gaasterlân Natuerlân 
Stichting Gaasterlân Natuerlân

logo Stichting Akka's Ganzenparadijs
Stichting Akka’s Ganzenparadijs

logo Vegan Hacktivists UPDATED
Vegan Hacktivists

logo Stichting Zinloos Geweld Tegen Dieren
Stichting Zinloos Geweld Tegen Dieren

Dat Kan Anders

Facebook
WhatsApp
Twitter
LinkedIn

Voor Boeren, Tegen Intensieve Veeteelt

Opiniestuk door Tyler Rozema, bestuurslid afdeling Noord-Nederland 2019.

 

Vandaag hebben duizenden boeren geprotesteerd in Den Haag. Zij zijn boos omdat zij vaak worden aangewezen als milieuvervuilers. Meerdere partijen, zoals de Partij voor de Dieren en GroenLinks, kaarten dit al langere tijd aan, en het aansluiten van D66 bij onze kant met het woord van Tjeerd de Groot lijkt de druppel te zijn geweest voor vele boeren in Nederland.

PINK! respecteert deze actie. Iedereen heeft het recht om te protesteren, dus ook deze boeren. Wij willen dit moment nemen om onze visie te delen: Wij zijn tegen intensieve veeteelt, maar niet tegen boeren.

Het feit is en blijft dat de bio-industrie en de productie van dierlijke producten de grootste vervuilende factoren ter wereld zijn. Dit is door de wetenschap al meermaals aangetoond, dat kunnen we niet ontkennen. Het inkrimpen van de veestapel en de overstap naar een plantaardig(er) dieet zijn essentiële stappen in het bevechten van de klimaatcrisis en het leefbaar houden van de planeet.

Natuurlijk willen we echter niet dat de boer alleen komt te staan. Natuurlijk willen wij niet dat boeren hun inkomensbron weg moeten doen en het daarna maar uit moeten zoeken. De boeren zijn grotendeels slachtoffer van het huidige systeem.

De prijs van dierlijke producten als vlees en zuivel is absurd laag. De concurrentie van spotgoedkope producenten uit het buitenland in combinatie met de uitknijping door supermarkten dwingt de Nederlandse boeren om hun veestapels zo extreem groot en niet diervriendelijk mogelijk te maken om het hoofd boven water te kunnen houden.

PINK! wil over naar een agrarisch systeem waar dit niet nodig is. Wij willen over op een systeem waar de boeren een eerlijke prijs krijgen voor de producten die zij leveren. Wij willen af van de buitenlandse import van dierlijke producten en producten bestemd voor de veeteelt. Wij willen dat overheidssubsidies niet langer worden gebruikt om de prijs van dierlijke producten kunstmatig laag te houden, maar om boeren te ondersteunen in de transitie naar een duurzame vorm van landbouw waarmee zij toch een fatsoenlijk en eerlijk inkomen kunnen verdienen.

Wij zijn het niet eens met het huidige landbouwsysteem, en wij willen werken aan oplossingen waarbij het welzijn van dieren en de planeet altijd wordt gegarandeerd. Maar vanzelfsprekend willen wij niet dat de boeren hierbij ondergesneeuwd raken. Ook bij een duurzaam systeem is hun verdienste in de voedselvoorziening essentieel. Het systeem moet om, maar ook in dit nieuwe systeem zijn boeren nodig. Boeren die de ruimte hebben om hun werk te doen op zo’n manier dat dieren de ruimte hebben om hun natuurlijke gedrag te vertonen, en de planeet leefbaar blijft.

Wij hopen alleen dat boeren ook graag een deel van dit nieuwe systeem willen zijn.

Meer informatie over onze visie op landbouw kun je vinden op deze pagina.

 
 
Facebook
WhatsApp
Twitter
LinkedIn

In het zuiden van het westen

Geschreven door ons lid Leah Menting, in Casa Grande, Arizona, voor een tussenjaar.

Beste PINK!ers...

Ik zit momenteel al 4 maanden in Arizona en er zijn mij al een aantal dingen opgevallen aan de manier hoe de meeste mensen omgaan met dieren en milieu.  Onder dieren gaan de gigantische boerderijen, fairs, jagen en omgang met huisdieren. De boerderijen hier zijn enorm groot. Hierdoor krijgen de dieren niet genoeg individuele aandacht. Ze lopen in de hitte met een beetje schaduw en een aantal ventilators. De mensen die ik tot nu toe hierover heb gesproken gaven mij niet de indruk dat zij niet veel gaven om de dieren. Er is namelijk maar 1 ding wat belangrijk is, en dat is geld. De mensen zien de dieren niet als levende individuen maar eerder als geldmakende machines.

Fairs zijn heel populair. Mensen hebben hun eigen biggetjes en proberen ze zo groot en dik mogelijk te maken om zo prijzen te winnen. Wat er met die varkens gebeurt na de Fair kun je wel raden… Veel mensen eten hun eigen varken na de fair. Om eerlijk te zijn is dit wel milieuvriendelijker dan het kopen van vlees in de supermarkt. Toch ben ik er op tegen. Sommige mensen zijn er ook niet blij mee. Ik heb toevallig een vriendin die vegetariër is maar zij doet wel mee aan de fair. Ze heeft de organisatoren zo ver gekregen dat haar varken na de fair niet geslacht hoeft te worden. Change is coming, maar fairs gaan zo ver terug in de geschiedenis van sommige dorpen dat het heel lastig wordt om er vanaf te komen. Tradities en gewoontes zijn heel belangrijk. Mensen wijken niet graag af van dingen die zij al jaren op dezelfde manier doen.

Een ander ding wat heel populair is onder de Amerikanen is jagen. Veel mensen jagen in het weekend voor hun eigen eten. Daarvoor doden ze bijvoorbeeld edelherten, konijnen, gevogelte en vissen. Het is voor veel mensen een belangrijk onderdeel van hun leven. Ze doen mee aan wedstrijden en er wordt zonder respect met de dieren omgegaan en over ze gesproken. Net als de dieren op de boerderij gaat het niet om de dieren maar om het geld en het plezier dat mensen ervan ervaren. Toch is het jagen wel weer milieuvriendelijker dan vlees kopen in de supermarkt. Ook het jagen gaat generaties terug in de tijd en mensen vinden het lastig om oude tradities los te laten.

Dan de huisdieren. Het is nog duidelijker dan in Nederland dat huisdieren een totaal andere rang hebben dan dieren zoals koeien, kippen en varkens. Bij honden wordt er een onderscheid gemaakt tussen binnen- en buiten-honden. De buiten-honden worden vooral gebruikt voor de jacht en zijn dus geen knuffeldieren en de binnen-honden zijn echt de honden die ‘s avonds gezellig bij je op de bank komen zitten. Omdat een behoorlijk aandeel van de bevolking in mijn omgeving niet veel geld heeft, worden niet alle huisdieren gecastreerd en dit leidt ook weer tot nestjes puppies en kittens die niet gewenst zijn.

Milieubewustzijn is iets wat hier niet bepaald leeft. Recycling gebeurt amper of niet. Glas wordt niet gerecycled, dus veel producten zoals mayo, nutella en pindakaas zitten in plastic die vervolgens door velen ook niet worden gerecycled. Wanneer mensen van groot afval af moeten zoals banken, toiletten, badkuipen en autobanden wordt dit meestal in de woestijn gedumpt. Ik heb al een aantal keren door de woestijnen rondgereden en overal ligt afval. Op school tijdens lunch worden er vooral plastic bekers en borden gebruikt. Dus elke dag zitten de afvalbakken op school bomvol met dat vreselijke plastic. Er worden soms dagen  georganiseerd door een vrijwilligerswerk-club op school om afval op straat op te ruimen, maar dit zijn alleen de straten rondom de school. Het opruimen van afval in de woestijnen begint niemand aan. We zouden wel een Boyan Slat voor de woestijnen kunnen gebruiken.

Kort samengevat zijn de dingen die altijd terugkomen traditie en geld. Mensen houden zich sterk aan oude tradities en gewoontes. De Amerikaanse cultuur staat bekend om de grote hoeveelheid van vleesconsumptie en dat is overal duidelijk te merken. Mensen staan er niet bij stil dat wat op hun bord ligt ooit heeft rond gestrompeld op de gigantische boerderijen. Verder is het meer dan duidelijk dat geld de grootste prioriteit is. De meeste mensen weten wel van klimaatverandering en andere milieuproblemen af maar ze vinden over het algemeen hun portemonnee toch echt veel belangrijker. En omdat mensen niet bekend gemaakt worden met milieuvriendelijke, diervriendelijke en goedkopere alternatieven gaat hier ook niet snel verandering in komen. De ogen zijn gesloten voor alles wat zich afspeelt in de wereld omdat het voor veel mensen toch niet dicht bij huis voelt en iedereen het wel welletjes vindt zo. Hoog tijd dus dat die ogen geopend gaan worden.

Mars voor de sluiting van slachthuizen

16 juni 2018, verslag door Peter de Weerd

Op zaterdag 16 juni organiseerde de dierenrechtenorganisatie Bite Back voor de eerste keer in Nederland de Mars voor de Sluiting van Slachthuizen. Wereldwijd wordt deze mars al langer gehouden in diverse steden, maar nu was ook Amsterdam aan de beurt. Een groep van zo’n 20 PINK!’ers toogde naar onze hoofdstad, om samen met honderden andere demonstranten uit het hele land Nederland te laten weten dat we een einde willen aan het dierenleed dat in slachthuizen plaats vindt.

De organisatie vroeg iedereen in het rood gekleed te komen, om het bloedvergieten in de slachthuizen te symboliseren. Van tevoren hadden een aantal van onze leden al banners en borden met protestleuzen als ‘Vlees is moord’ en ‘Animal exploitation ends with our generation’ gemaakt. We verzamelden voor het Centraal Station van Amsterdam aan het begin van de middag en liepen daarna naar de Dam, waar de demonstratie om 14:00 uur begon met een aantal toespraken. Ook waren er een aantal informatiekraampjes en kon je lekker plantaardig gebak kopen. Om half drie begon de mars, waarbij we een route door de binnenstad van Amsterdam liepen. Het geeft een geweldig gevoel dat je samen met honderden gelijkgestemde dierenvrienden voor het zelfde strijdt en tegelijkertijd op legale wijze het openbaar vervoer en overige verkeer mag hinderen!

Op twee plaatsen, het Rembrandtplein en het Leidseplein, hielden we een massale ‘die-in’. Gedurende een klein kwartier gingen alle demonstranten op de grond liggen alsof ze dood waren, terwijl er uit speakers akelige geluiden van dieren in slachthuizen klonken. Het moet een indrukwekkend gezicht zijn geweest voor omstanders, maar ook voor ons demonstranten was dit toch wel een emotionele ervaring.

Hierna ging de mars verder. We zweepten elkaar op en riepen leuzen als “Slachthuizen dicht!” en “Hun melk, niet van ons!”. Veel omstanders maakten foto’s en filmpjes en sommigen staken hun duim naar ons op. Halverwege de route kwamen we nog langs een veganistisch eettentje, waar we even stil stonden en de naar buiten gelopen medewerkers luid toejuichten en applaudisseerden, een erg leuk moment!

Tegen het einde van de middag was de mars afgelopen. Sommigen gingen ergens wat eten, anderen gingen moe maar voldaan weer naar huis. En een aantal echte PINK!-bikkels liepen diezelfde nacht nog de sponsorloop voor de Nacht van de Vluchteling!

Al met al voelde het goed om van ons te laten horen en geeft een demonstratie als deze weer nieuwe energie om te blijven strijden voor de rechten en het welzijn van dieren. Dat blijkt hard nodig, want hoe utopisch het doel van de mars eerst ook klonk, een week later werd dankzij onderzoek door RTL Nieuws bekend dat er ook in Nederland veel misstanden plaats vinden in slachthuizen. Dit was dan de eerste keer dat de Mars voor de Sluiting van Slachthuizen gehouden werd in Amsterdam, het zal niet de laatste keer zijn…

Speciesisme: discriminatie op basis van diersoort

Een vergelijking met seksisme en racisme

Opiniestuk door Joep Horbach, oud-bestuurslid

Speciesisme: het discrimineren van individuen enkel op basis van de soort waartoe ze behoren. Geopperd door schrijver en psycholoog Richard D. Ryder en populair gemaakt onder de dierenrechtenbeweging door ethisch filosoof Peter Singer, is de term in het leven geroepen om de immoraliteit van ons gedrag tegenover andere diersoorten aan te wijzen. We leven namelijk, zo argumenteren zij, in een wereld die volop discrimineert op basis van soort. We experimenteren op niet-menselijke dieren omdat we het minder erg vinden als zij pijn hebben, dan als wij mensen dat hebben. We laten onvoorstelbare hoeveelheden niet-menselijke dieren opgroeien als product in een industrie zodat mensen kunnen genieten van een eitje in de morgen en een steak in de avond; een praktijk die we zouden verafschuwen als mensen (ook een diersoort) de slachtoffers waren. We discrimineren dus op basis van soort: speciesisme.

Toch slaat de term niet helemaal aan. 47 jaar nadat de term voor het eerst geïntroduceerd werd, zullen de meeste mensen het nog steeds voor het eerst horen. De term heeft decennia lang moeite gehad om serieus genomen te worden en dus ook om verspreid te worden. Discriminatie op basis van diersoort klinkt voor velen als iets lachwekkends. Zou het tegengaan van zulke discriminatie immers betekenen dat we koeien stemrecht moeten geven? Of dat varkens naar school moeten gaan tot hun achttiende? Volledig absurd natuurlijk. Hoewel begrijpelijk, tonen deze reacties een verkeerd begrip van de term speciesisme. Het is een denkfout die ook bij verwante termen seksisme en racisme vaak gemaakt wordt. Om duidelijk te maken waar ik op doel, zullen we eerst even naar deze bekendere soortgelijke termen moeten kijken.

“We kunnen iets pas echt veroordelen als seksisme, als het geslacht van de persoon in kwestie zelf als argument wordt gebruikt.”

Seksisme: het discrimineren van individuen enkel op basis van de sekse waartoe ze behoren. Het belangrijke hier is dat de constatering dat er (soms grote) gemiddelde verschillen bestaan tussen de seksen niet automatisch seksisme is. Ook discriminatie aan de hand van eigenschappen die vaker bij de ene sekse voorkomen dan bij de ander is geen seksisme als deze eigenschappen relevant zijn. We kunnen iets pas echt veroordelen als seksisme, als het geslacht van de persoon in kwestie zelf als argument wordt gebruikt. Bijvoorbeeld: Als een vrouw bij een sollicitatie wordt verkozen boven een man omdat zij een vrouw is, dan is dat seksisme. Als een vrouw bij een sollicitatie wordt verkozen boven een man omdat zij geschikter is voor de positie vanwege een eigenschap die gemiddeld vaker bij vrouwen voorkomt, dan is dat geen seksisme. Ook niet als dat ertoe leidt dat 80% van de werknemers van dat bedrijf vrouw zijn. In het eerste geval werd het geslacht gebruikt als criterium terwijl dat niet relevant is. In het tweede geval werd een relevante eigenschap gebruikt als criterium en hoewel vrouwen het vaker hebben, zou in een geval waar een mannelijke kandidaat het toevallig heeft en een vrouwelijke kandidaat niet, de man verkozen worden.

Het is een fout die vaak gemaakt wordt. Aan de progressieve kant van het politieke spectrum wordt een scheve man/vrouw-verhouding al gauw seksistisch genoemd, zonder eerst zorgvuldig te analyseren of het niet ook kan liggen aan bijvoorbeeld gemiddelde verschillen in interesse en kwaliteiten tussen de geslachten. Aan de conservatieve kant van het politieke spectrum worden gemiddelde verschillen tussen de geslachten al snel gebruikt als argument om te verdedigen dat het niet seksistisch is om in dat geval te discrimineren op basis van geslacht. In het eerste geval worden dingen te snel seksistisch genoemd voordat er zekerheid is dat het geslacht zelf de reden is van de scheve verhouding en niet een bijbehorende relevante eigenschap. In het tweede geval wordt vergeten dat óók bij gemiddelde verschillen, je nog steeds naar de eigenschap zelf moet kijken en niet naar het geslacht, omdat individuen ver kunnen afwijken van dat gemiddelde.

Racisme: het discrimineren van individuen enkel op basis van het ‘ras’ waartoe ze behoren. Ras staat hier tussen aanhalingstekens, omdat het een niet goed afgebakend begrip is. In de praktijk wordt hier vooral huidskleur en afkomst mee bedoeld. Met deze bedoeling zal ik daarom ook het woord ras gebruiken. In het geval van ras, is er een belangrijk verschil met geslacht (en al helemaal met diersoort). De gemiddelde verschillen tussen twee ‘rassen’ zijn, los van uiterlijke kenmerken, namelijk zeer klein. Toch geldt ook hier dat we iets enkel racisme kunnen noemen als we zeker zijn dat ras de reden van de discriminatie is. Als een bedrijf bijvoorbeeld enkel hoogopgeleide mensen wil aannemen en dit ertoe leidt dat vooral blanken aangenomen worden, dan is dat geen racisme. Het laat wellicht een probleem zien in het onderwijs en de integratie waar de overheid iets aan zou moeten doen, maar het bedrijf zelf handelt hier niet op een racistische wijze. Ze nemen de mensen immers niet aan omdat ze blank zijn. Ze nemen ze aan vanwege een kenmerk die voor hen relevant is: de opleiding.

"Net als dat pleiten tegen seksisme niet betekent dat je de gemiddelde verschillen tussen de seksen ontkent, betekent pleiten tegen speciesisme ook niet dat je claimt dat diersoorten in alle opzichten gelijk aan elkaar zijn.”

Nu we een duidelijk beeld hebben van de bekende begrippen seksisme en racisme, waarvan we hopelijk weten dat ze zeer schadelijk zijn, kunnen we terug naar het helaas minder bekende begrip: speciesisme. Net als dat pleiten tegen seksisme niet betekent dat je de gemiddelde verschillen tussen de seksen ontkent, betekent pleiten tegen speciesisme ook niet dat je claimt dat diersoorten in alle opzichten gelijk aan elkaar zijn. Als ik een koe het stemrecht ontneem, is dat dus ook niet speciesistisch. Ik zeg in dat geval namelijk niet dat dit wezen niet mag stemmen, omdat het wezen een koe is. Ik zeg dat dit wezen niet mag stemmen, omdat het niet de eigenschappen bezit die nodig zijn om de politiek te kunnen begrijpen en een weloverwogen keuze te maken. Omdat er nog nooit een koe is gevonden waarbij er een hint is dat dat wel het geval zou zijn, hoeven we het ook niet per individuele koe te overwegen. Belangrijk is dat het om die relevante eigenschappen gaat en niet om de soort. Daarnaast moet er gerealiseerd worden dat ook bij mensen met een zware mentale handicap het stemrecht wordt ontnomen om dezelfde reden.

Als het gaat om leed, echter, kunnen we niet een soortgelijk argument naar voren brengen. Neem pijnlijke medische experimenten op ratten als voorbeeld. Op basis van welke relevante eigenschappen concluderen wij dat het te rechtvaardigen is om met deze ratten te doen wat we bij mensen nooit zouden goedkeuren? Het voelen van pijn? Het ervaren van angst en stress? De wens naar vrijheid? De wens om niet te sterven? Alle eigenschappen die we zouden kunnen bedenken die in dat geval relevant zijn, zijn ook terug te vinden in ratten. Het enige argument dat overblijft om dergelijke praktijken wel te verdedigen bij deze andere diersoorten is het feit dat het geen mensen zijn. Dát is speciesisme.

Vaak wordt de intelligentie gebruikt als eigenschap waarin wij als mensen ons onderscheiden van andere diersoorten en is dat de reden dat ons leed belangrijker is. Los van het feit dat het vrijwel onmogelijk is om te beargumenteren dat intelligentie relevant is als eigenschap als het gaat om het recht om niet te lijden (we denken immers ook niet dat het leed van een wetenschapper belangrijker is dan dat van iemand met een laag IQ), wordt hier ook dezelfde fout gemaakt die sommige conservatieven maken als het gaat over geslacht: een gemiddeld verschil betekent niet dat ieder individu daaraan voldoet. Als je echt enkel zou kijken naar intelligentie, zou je ook moeten erkennen dat veel niet-menselijke dieren cognitief verder ontwikkeld zijn dan de gemiddelde menselijke pasgeboren baby en zouden ook deze baby’s dus gebruikt mogen worden voor pijnlijke medische experimenten en zou hun vlees gebruikt mogen worden als voeding. Het feit dat dit onacceptabel klinkt, geeft aan dat het ons niet gaat om hun intelligentie. Het gaat ons om het feit dat ze bij de menselijke soort behoren. Dát is speciesisme.

Stel jezelf nu de vraag welke eigenschappen van mensen ervoor zorgen dat we het onverdedigbaar achten om ze in gevangenschap te laten opgroeien, ze geforceerd te bevruchten, de melk van de vrouwen af te nemen, en ze op jonge leeftijd te doden voor hun vlees. Stel jezelf de vraag welke eigenschappen van mensen ervoor zorgen dat we het onverdedigbaar achten om ze met netten het water in te slepen, ze te laten verdrinken om daarna hun lichamen te kunnen eten. Vraag jezelf eens goed af waarom de veehouderij en de visserij zo afschuwelijk zouden zijn als mensen de slachtoffers waren. Is het de pijn? De angst? De stress? De wens naar vrijheid? De wens om te leven? Vraag jezelf vervolgens af of koeien, varkens, kippen en vissen deze eigenschappen ook hebben. Alles wat we van ze weten, wijst erop van wel. Het enige argument dat overblijft, is het feit dat het geen mensen zijn. Dát is speciesisme.

Dieren zijn geen handelswaar

Amsterdam, 12 april 2017 – Vandaag komen de pandaberen Wu Wen en Xing Ya aan in Nederland, na een lange periode van onderhandelen tussen Nederland en China. PINK!, de jongerenorganisatie van de Partij voor de Dieren, is niet blij dat deze dieren als ruilwaar ingezet worden om de diplomatieke banden tussen twee landen te versterken.

De twee panda’s zullen de komende jaren, onder toezicht van China, verblijven in Ouwehands Dierenpark te Rhenen. De dierentuin moet hiervoor maar liefst één miljoen euro per jaar aan de Chinezen betalen en dat terwijl de panda’s na verloop van tijd weer terug naar China zullen gaan. Naast het gesleep met de dieren en de hoge kosten die hiermee gepaard gaan, vindt PINK! het bovenal onethisch om levende wezens als handelswaar in te zetten, terwijl er diverse alternatieve giften mogelijk zijn om de relatie te versterken.

PINK! roept daarom de Nederlandse regering, Ouwehands Dierenpark en andere dierentuinen en bedrijven op, om in de toekomst geen levende wezens meer in te zetten om diplomatieke en handelsrelaties te versterken. Daarnaast doet PINK! de oproep om dieren in hun oorspronkelijke leefgebied te laten verblijven en meer geld uit te trekken voor hun bescherming ter plaatse.

Vacant

Vacant

Bestuurslid pers en promo | Beheert social media en pagina's van de afdeling op de site en is verantwoordelijk voor bekendheid in de regio en ledenwerving

Heb je interesse om bestuurslid pers en promo te worden? Mail dan naar noord-nederland@pinkpolitiek.nl, of bekijk eerst de functieomschrijving door op de afbeelding te klikken.

Vacant

Vacant

Bestuurslid politiek | Contactpersoon voor andere PJOs en fracties van de PvdD

Heb je interesse om bestuurslid politiek te worden? Mail dan naar noord-nederland@pinkpolitiek.nl, of bekijk eerst de functieomschrijving door op de afbeelding te klikken.

Vacant

Vacant

Bestuurslid acties | Zorgt voor voldoende activiteiten die van waarde zijn voor leden

Heb je interesse om bestuurslid acties te worden? Mail dan naar noord-nederland@pinkpolitiek.nl, of bekijk eerst de functieomschrijving door op de afbeelding te klikken.

Esther (zij/haar)

Esther (zij/haar)

Secretaris | Beheert de afdelingsmail en zorgt voor procedurele zaken

Ik ben Esther, ik ben 25 en woon samen met mijn partner en onze derpy chihuahua in Helpman (Groningen). Thuis hebben wij bijna 100 planten en staat het hele balkon vol met bakken met bijenbloempjes en kruiden. Op het moment ben ik bezig met een master geschiedenis, en vanaf september ga ik daar ook een master digital humanities bij doen. Ik hou me daarbinnen vooral bezig met de (on)duurzaamheid van digitale ontwikkelingen. Verder werk ik als barista en brand ik lekkere koffie. Mijn lievelingskleur is geel en ik hou van rode wijn. Ik heb veel zin in dit avontuur bij PINK! en ik hoop op deze manier iets bij te kunnen dragen aan een wereld waar we veel minder destructief omgaan met de planeet en de mens niet meer als oppermachtig zien tegenover andere levende wezens.

Joel (hij//die)

Joel (hij//die)

(Co-)Voorzitter | Beheert toezicht binnen het bestuur en creëert een goede groepsdynamiek
Penningmeester | Zorgt dat de begroting goed wordt benut en handelt declaraties af

Hi! Ik ben Joel, 29 jaar en studeer International Business aan de Rijksuniversiteit Groningen. Samen met Miroya deel ik de voorzittersfunctie om zo een frisse en bonte toevoeging aan onze afdeling te geven! Wat mij zo ontzettend fascineert is de dierenwereld. Als mens lijken we het allemaal beter te weten terwijl wij zó veel van allerlei diersoorten kunnen leren. De aarde kent autorijdende orang-oetans en schildernde dolfijnen en toch gaan we ze behandelen als objecten zonder enkele waarde. Zijn we echt slimmer dan de rest? Een ding is zeker: Als mens maken we ons vaak het meest druk over een heleboel onbelangrijke en onatuurlijke zaken. En juist daarom wil ik me inzetten om bepaalde dingen weer ongedaan te maken waar mijn passie ligt: De modewereld en lhbti*-gerelateerde zaken.

Vacant

Vacant

Juniorvoorzitter | Beheert toezicht binnen het bestuur van Noord Nederland en creëert een goede groepsdynamiek

Heb je interesse om juniorvoorzitter te worden? Mail dan naar noord-nederland@pinkpolitiek.nl, of bekijk eerst de functieomschrijving door op de afbeelding te klikken (onder functieomschrijvingen afdelingsbestuur – voorzitter). Juniorvoorzitters lopen in eerste instatie mee met het gehele afdelingsbestuur. Daardoor krijg je een breder inzicht op de verschillende taken en een gevoel voor de groepsdynamiek in het desbetreffende afdelingsbestuur. Je hoeft minder tijd te investeren dan de voorzitter. 

Bestuurslid X (X/X)

Bestuurslid X (X/X)

Bestuursfunctie | Omschrijving van de bestuursfunctie

Persoonlijke tekst 

–Dit kun je verwijderen nadat je het gelezen hebt! —

// Hoe werkt de popup? Volg de 3 stappen:

// 1. vergeet niet een naam voor de selector toe te voegen-> pop-up instellingen (tandwiel rechts beneden) -> geavanceerd -> advanced tab -> open by selector (vergeet de punt  voor de selector niet!)
Voorbeeld: .popupvoorzitter

// 2. activeer de selector op de “over mij” button op je template / afdelingspagina
-> op “over mij” klikken -> inhoud -> tekstbewerker -> “tekst” tab (staat naast “visueel”) -> de speciefke naam van de selector  naast “a class” tussen de haakjes zonder punt aanpassen.
Voorbeeld: […] a class=”popupvoorzitter”  […]

//3. Sla het direct op als template en geef de template een naam.