Namens PINK! zal onze voorzitter Pablo Moleman aanwezig zijn. Ook leden zijn van harte welkom om te komen luisteren of meepraten. Meer informatie vind je hier.

• Merijn van Rossum is gekozen tot algemeen bestuurslid
• Joost Leuven is gekozen als secretaris
• De jaarrekening en het jaarverslag van 2011 zijn goedgekeurd
• Een aantal wijzigigingen in het huishoudelijk reglement en het beginselmanifest is aangenomen. Het gaat met name om taalkundige en stijlverbeteringen.

De ledenvergadering wed gevolgd door een boeiende lezing over de ontwikkelingen in het Nederlandse natuurbeleid, door Paul Smeulders en Myrthe Kusse (Natuurmonumenten) en afgesloten door een begeleide wandeling door het gebied. Boswachter Jan Potkamp toonde ons onder meer een dassenburcht, sporen van een edelhert en vertelde over illegale vogelvangst.

Hieronder een fotoverslag van de dag.

Als je wilt leren hoe je lichaamstaal, houding en opbouw van je argument kunt gebruiken om een duidelijk betoog te houden, of gewoon altijd al wilde weten hoe je overkomt tijdens een gesprek, kom dan naar de workshop Effectief Communiceren.

De workshop wordt gegeven door twee trainers van de NJR trainerspool, op het Partijbureau in Amsterdam (Oude Brugsteeg 11-2hg) en vindt plaats op woensdag 6 juni, van 19.00 tot 21.30 uur. Interesse? Stuur een mailtje naar communicatie@pinkpolitiek.nl.

Helder communiceren met Henk

Let op: verplaatst naar zaterdag 16 juni!

Waar komt je biertje vandaan en kan het ook lekker biologisch? Dat gaat PINK! afdeling Amsterdam met ons uitzoeken. Op zaterdag 16 juni organiseert de afdeling een excursie naar biologische Bierbrouwerij ‘t IJ in Amsterdam-Oost. De excursie zal bestaan uit een rondleiding, uiteraard gevolgd door een proeverij. Om 15.00 uur verzamelen we voor eetcafé Langedijk naast de molen “Gooier”. De excursie en proeverij zijn gratis voor PINK! leden. Niet-leden betalen 5 euro voor de rondleiding en 6,50 voor de proeverij (5 glaasjes), maar PINK! lid worden is natuurlijk goedkoper én leuker.

Dorst gekregen? Je kunt je opgeven door een e-mail te sturen naar amsterdam@pinkpolitiek.nl.

Wat?                 Rondleiding en bier proeven bij een biologische brouwerij
Wanneer?       Zaterdag 16 juni, 15.00 uur verzamelen bij eetcafé Langedijk.
Waar?              Funekade 7, Amsterdam-Oost

Kosten?         Gratis voor PINK! leden. Niet-leden betalen 5 euro + 6,50 voor de proeverij of kunnen ter plekke lid worden.

Op zaterdag 12 mei aanstaande zal de voorjaars-ALV van PINK! plaatsvinden, ditmaal op een wel heel bijzondere locatie: het B

We kunnen deze ruimte gebruiken op uitnodiging van Vereniging Natuurmonumenten, die graag met ons het gesprek aangaat over het nieuwe natuurbeleid van het kabinet-Rutte. Omdat dit een actueel onderwerp is dat zowel PINK! als Natuurmonumenten zeer na aan het hart ligt, is hieraan het gehele middagprogramma gewijd.

We beginnen met een informatieve presentatie van Natuurmonumenten, waarna je alles kunt vragen wat je nog wilde weten over de ontwikkelingen in het  natuurbeleid. Dan volgt een brainstormsessie over de toekomst van natuur in Nederland. En natuurlijk mag een wandeling over de Veluwe (onder begeleiding van een paar boswachters) niet ontbreken!

De ochtend is voor organisatorische zaken. We zullen onder meer een aantal nieuwe bestuursleden kiezen en terugkijken op het afgelopen jaar, waarbij het jaarverslag en de jaarrekening ter goedkeuring worden voorgelegd. Het bestuur zal 5 nieuwe bestuursleden voordragen. Heb je zin om ons te versterken, check dan snel hier de vacatures!

Het belooft een leuke, informatieve en vooral gezellige dag te worden. Om je aan te melden dien je in te loggen in het ALV-gedeelte van onze website. Als lid van PINK! heb je hiervoor de inlogcodes per post ontvangen. Wel PINK! lid, maar toch geen brief gehad? Neem dan contact op met Joost Leuven op joost@pinkpolitiek.nl

• Het Bezoekerscentrum is gevestigd aan de Heuvenseweg 5a in Rheden. Met het openbaar vervoer is het Bezoekerscentrum goed te bereiken (ca. 8 min lopen vanaf station Rheden) en vlakbij het gebouw is een ruime gratis parkeerplaats. Als je met het OV komt, kun je je reiskosten bij PINK! declareren.

Dit jaar deden we dat samen met de Partij voor de Dieren werkgroep Den Haag en hadden we gezamenlijk een stand op het bevrijdingsfestival in Den Haag. Het was een erg geslaagde actie. Dank aan de werkgroep Den Haag!

Zie de fotogallerij hieronder voor enkele foto’s van de dag. Zie ook het filmpje dat we in 2010 maakten op het Bevrijdingsfestival in Amsterdam.

Nog een paar dagen en een groot feest barst weer los: Bevrijdingsdag. Muziekpodia in de stad, vrolijke mensen en een gezellige sfeer. Maar waarom vieren we deze dag ook alweer? Het zorgt er in elk geval voor dat je eens goed gaat nadenken over het onderwerp vrijheid. In Nederland hebben we ontzettend veel vormen van vrijheid: persvrijheid, vrijheid van godsdienst, vrijheid van meningsuiting, vrijheid van partnerkeuze, vrijheid om praktisch te doen wat je maar wil.

Door Stéphanie van den Merkhof

De laatste tijd staan veel van deze vrijheden regelmatig onder druk. De vrijheid van meningsuiting bijvoorbeeld. Mag je echt alles zeggen wat je wil, of moet je daarmee stoppen wanneer je er andere mensen mee kwetst? Vooral na dramatische gebeurtenissen, zoals de moord op Theo van Gogh, rijst elke keer de vraag of deze vrijheid niet ingeperkt moet worden.
Een ander voorbeeld is de vrijheid van godsdienst. Deze stond onlangs flink ter discussie tijdens de bespreking van het verbod op ritueel slachten. Moeten er uitzonderingen gemaakt worden op regels voor religieuze minderheden? Is de vrijheid van godsdienst belangrijker dan het leed van dieren? PINK! vindt van niet. Die vrijheid eindigt waar dierenleed begint.

PINK! is voor zoveel mogelijk vrijheid, zo lang die vrijheid geen schade toebrengt aan anderen.  Daarnaast is PINK! een groot voorstander van veel eigen verantwoordelijkheid. Iedereen heeft de vrijheid om te doen en laten wat hij of zij wil, maar is wel zelf verantwoordelijk voor eventuele gevolgen. PINK! staat daarom ook achter het ‘de vervuiler betaalt’-principe. Mensen worden niet in hun vrijheid beperkt om de auto te pakken, maar nemen wel verantwoordelijkheid voor hun beslissing door bijvoorbeeld wegenbelasting of kilometerheffing te betalen.

Hoewel PINK! voor veel vrijheid is en we in Nederland relatief veel vrijheid kennen, is heel duidelijk dat één groep hier nog niet van mee profiteert: dieren. Omdat wij geloven dat dieren belang hebben bij de manier waarop ze door mensen behandeld worden,  vinden wij dat dieren ook bepaalde vrijheden mogen genieten. Uiteraard vinden wij niet dat dieren dezelfde rechten zouden moeten hebben als mensen. Wat heeft een koe aan stemrecht, of een kip aan de vrijheid om te trouwen met wie zij wil? Wel zouden we graag zien dat meer dieren in vrijheid zouden leven. Ons ideaalbeeld is een groot grasveld vol kippen die rond scharrelen, koeien die kunnen grazen  en varkens die in de modder kunnen rollen. De vrijheid om niet meer opgesloten te zijn in een megastal, geen voer met antibiotica te krijgen en niet meer geoormerkt te worden. PINK! strijdt, naast vrijheid en verantwoordelijkheid van mensen, voor de vrijheid van dieren die niet meer behandeld worden als product, wiens waarde niet in geld is uit te drukken en die een dierwaardig bestaan kunnen leiden.

Stéphanie van den Merkhof is hoofdredacteur van de PINK!-redactie

Dat er een top vijf bestaat van landen met de meeste dierenmisstanden,  is al erg. Wat nog veel erger is, is dat Nederland op plaats nummer vijf staat! Deze ‘top’ beschrijft  de vijf Europese landen met het grootste dierenleed en wordt uitgegeven door Stichting Dierenhulp. Verbazingwekkend dat Nederland in deze top vijf voorkomt? 600.000 stiertjes zijn in het afgelopen jaar onverdoofd onthoornd, 200.000 ganzen zijn afgeschoten en miljoenen haantjes zijn door de versnipperaar gehaald. En dit zijn nog maar enkele voorbeelden van het dierenleed in Nederland.

Door Lara Pappers

Maar in andere landen is het toch zeker erger? Deze week ging ik naar ‘Snake Alley’ in Taipei. Dit is een straat met verschillende restaurants die slangen serveren. De slangen zitten in te kleine glazen bakken te wachten totdat ze worden opgegeten. En naast deze bakken met slangen staat het voedsel voor hen opgestapeld. De ratten die als voedsel dienen voor de slangen zitten namelijk letterlijk opgestapeld, in ongelofelijk kleine bakken te wachten totdat ze uit hun lijden verlost  worden. Ze kruipen op een piramidevormige manier op elkaar om aan de bovenkant van de doos met hun snuitje een beetje frisse lucht te halen bij de kleine opening van het deksel van de bak.

Schrijnend? Ja, daar in China doen ze de gekste dingen met dieren! Ze eten honden, houden slangen om op te eten, en houden gruwelijke spelen met dieren zoals hanengevechten. Dat gebeurt hier niet. Dat doen alleen die gekke Chinezen. Of tenminste, dat denken we. Want in Nederland gaat het er veel ‘humaner’ aan toe? Niets is minder waar, wij zorgen alleen dat het leed niet zo publiekelijk zichtbaar is. De Europese studenten waarmee ik naar deze Snake Alley was, beaamden dit. Zij zeiden namelijk dat ze nooit een slang zouden kunnen eten. Zij hielden van vlees waarbij het niet zichtbaar is dat het een dier is geweest. Het liefst zonder botten en verdere dierlijke structuren. En daarom, dachten zij, doen wij het in Europa allemaal veel beter. Wij doen geen gekke dingen met dieren. We houden ze, en eten ze vervolgens op een humane manier op. Ik stond versteld van deze uitleg, en in één klap werd het mij duidelijk waarom wij als Nederland in de top vijf van dierenmisstanden staan. Wij hebben namelijk helemaal niet meer het idee dat we een dier eten, een levend wezen die zijn hele leven (wat meestal absurd kort is) op een te kleine oppervlakte, zonder ooit zijn natuurlijk gedrag te hebben kunnen vertoond, en zonder vaak ook maar het daglicht te hebben gezien, heeft geleefd. Niet dat dier ligt op ons bord, maar het product ‘vlees’. En daarom lijken dierenmisstanden in Nederland voor de gewone burger niet te bestaan.

Maar niets is minder waar. Het product dat ’s avonds op ons bord ligt, is een levend wezen geweest. Het heeft een miserabel leven gehad zodat wij voor een paar minuten van zijn lichaam kunnen genieten. Niet alleen in China worden er gekke dingen met dieren gedaan. Ook in Nederland zitten miljoenen dieren iedere dag verborgen in een bio-industrie of bijvoorbeeld in een bontfokkerij. En wij zijn het die hiermee akkoord gaan. Het kabinet is gevallen en in september komen er nieuwe verkiezingen. Naar mijn mening een perfecte kans om Nederland voor eens en voor altijd uit deze dierenmisstanden top vijf te halen!

Lara Pappers is redacteur bij PINK!

Door Zeno Snoei

Eind 2011 werd het contact gelegd met de boer, waarbij aanvankelijke aarzelingen aan zijn zijde al snel in optimisme veranderden. We togen dan ook vorige maand vanuit het treinstation met de auto iets buiten het centrum naar hem toe. Ons groepje bestond uit vier personen en de zijne ook. Hij had speciaal voor de gelegenheid een veevoeder, assistent en een andere boer uitgenodigd om met ons het gesprek aan te gaan. Eenmaal zijn toegangshek gepasseerd konden we ca 10 verschillende stallen zien, waar te midden daarvan de kantine was waar we plaats namen en met elkaar in gesprek raakten. We maakten aangenaam kennis en de heren waren blij met onze komst, zo ook wij. We legden uit wie we waren en waarvoor we met hen in gesprek wilden. Dat we PINK!-leden waren, hoefde geen geheim te zijn. Ze waren het zelfs eens met doelstellingen van PINK!, bleek later. Zij lichten hun positie toe en daaruit bleek vooral een aantal punten, waaronder: ze willen het beste voor hun beesten, groeien is noodzakelijk, de boer moet ook gewoon zijn brood kunnen verdienen en concurrentie van binnen de EU en ook daarbuiten beperkt diervriendelijkere ontwikkelingen in deze sector. Zo zijn regels daar vaak minder streng en zo willen de consument en de supermarkt weinig voor vlees betalen. Dit heeft zijn uitwerking op de leefomstandigheden van dieren.

De boer heeft enkele jaren geleden flink uitgebreid. Van ca 5 stallen is hij naar zo´n 10 stallen gegaan. De nieuwe stallen kunnen wettelijk ongeveer 40.000 kippen herbergen. Deze stallen hebben een losgekoppeld en vrijstaand silosysteem om brandgevaar ernstig te verminderen in vergelijking met oudere stallen. Dit is een wettelijke verplichting. Hij vertelde ons ook dat hierdoor in Nederland niet het totaal aantal gehouden slachtkippen toeneemt, want deze is, net als in andere sectoren aan quota gebonden.

Geld versus uitloop

Wij als PINK!-leden streven naar het beste voor de kippen. De boer, zo bleek uit het gesprek doet dit ook. Geen verschil zou je nu kunnen concluderen. Echter, waar wij het liefst geen slachtkippenhouderij meer zien, staat aan de andere zijde de broodwinning van de boer. Hij ‘moet’ gewoon zijn geld verdienen. Dit was echter geen gesprekspunt die dag. Wel was een vraag van ons onder andere waarom de beesten niet buiten lopen. De boeren gaven allereerst te kennen dat zij dit niet zouden willen afwijzen, maar dat het maar de vraag is of dit gezonder voor de beesten is. Naarmate ze meer buiten lopen, aldus een van de boeren, loopt de kans op infecties via andere dieren toe. Bijvoorbeeld vogelpoep, waarmee de kippen – buiten in aanraking zouden komen levert gevaarlijke infectiecombinaties op en dat zou gevaar opleveren voor de mens.
Onze reactie bestond uit andere vragen, waaronder: is dit gevaar er daadwerkelijk, komt dit niet omdat de dieren al zwak zijn en mag dit een reden zijn om alle kippen maar binnen te houden? Deze blijven open en zijn interessant om te onderzoeken. Uiteraard een ander, waarschijnlijk veel belangrijker motief is economisch. Dit gaven de boeren ook gewoon toe. Naarmate de kippen buiten lopen, worden de kosten hoger. Hoewel de boeren te kennen gaven dit niet af te wijzen, lag het probleem volgens hen vooral bij de wens van supermarkt en consument om zo goedkoop mogelijk vlees aan te schaffen. Ook opperden zij dat de gewone man duurder vlees niet kan betalen. Uiteraard zijn dit aannames. De boeren, zo vertelden zij, streven het beste na voor de kippen omdat enerzijds bij slechte leefomstandigheden de kwaliteit van het vlees te laag voor de verkoop wordt en anderzijds zij verantwoordelijkheid voelen voor de dieren.

Geen daglicht, wel schone pootjes

Na een open en aan vragen gewijd gesprek konden wij beschermende en hygiënische kledij aantrekken om een van de nieuwe stallen in te gaan. De twee foto’s zijn vanuit het ingangsportaal genomen. De kuikens waren ca 5 dagen oud en er waren er ongeveer 40.000. De boer vertelde ons dat ongeveer 2% voortijdig sterft. We mochten de stal in en liepen tussen de kuikens. Ze groepeerden samen in aantallen van enkele tientallen tot honderden. Enkele lagen apart. Het water was schoon en werd in lange buizen aangevoerd. Het voedsel lag in bakjes waar de beesten uit konden eten. Een van de boeren toonde een van de kuikentjes en liet de pootjes zien. Deze zagen er goed en schoon uit. De vloer was ook voldoende schoon. Er was geen daglicht, maar wel zacht en warm licht.

Een van de vragen van de deelnemers was dan ook waarom er geen daglicht was. De boer gaf te kennen dat er wel daglicht door de luiken komt een aantal maal per dag, maar dat dit inderdaad marginaal was. Een wedervraag werd geopperd of daglicht invloed heeft op de diertjes en of dit wenselijk zo niet noodzakelijk is. Wel bleek duidelijk één aspect van de zaak, namelijk dat de kippen zo rustig mogelijk moeten blijven. Daglicht maakt ze onrustiger, vertelde een van de boeren en kan ook zeker in een later stadium meer doden tot gevolg hebben.

Hoe gaat het in een later stadium, vroeg een van ons als de kippen groter zijn en wanneer ze meegenomen worden voor de slacht? Het ‘ophalen’ van de kippen voor de slacht is mensenwerk en gebeurd door de beesten met de handen te pakken en op transport te zetten. Hier is volgens ons nog zeker diervriendelijke verbetering mogelijk. De boeren antwoorden eerlijk dat het inderdaad krapper voor de beesten wordt, maar dat er wel voldoende bewegingsruimte zou overblijven in de stal naarmate de beesten ouder worden. Ook waren wij zeer benieuwd of de kippen antibiotica en hormonen gevoerd krijgen. Dit was niet het geval gaven de boeren te kennen. Pas bij ziektes of eventueel preventief, worden zulke middelen gebruikt. De boeren vermelden ook dat de VWA hierop sterk controleert.

We togen vervolgens terug naar de kantine voor een aantal slotvragen en namen vriendelijk afscheid. Wij danken hierbij de boeren voor hun tijd, antwoorden en de rondleiding. Uiteraard blijven er veel vragen en verbeteringen open. Zolang men (goedkoop) vlees wil blijven eten, zullen er haken en ogen aan deze industrie blijven plakken. De boer gaf te kennen dat de sector zelf verbeteringen wil, maar dat dit bekneld wordt door vooral concurrentie uit landen waar minder strenge regelgeving is. Het initiatief voor verbetering lijkt daarom vooralsnog uit de politiek te moeten komen, precies iets waar PINK! dan ook een koppositie in heeft te vervullen.

Zeno Snoei is redacteur bij PINK!

PINK! bestuur zoekt versterking