Over het imago van het CDA

Door Pablo Moleman

Het CDA is de weg kwijt, zoveel is duidelijk. De grote vraag is niet alleen of, maar ook hoe ze die weg weer gaat terugvinden. Aan grondbeginselen en idealen leek het de partij al lange tijd te ontbreken. Om met de VVD (en PVV-sloep) in een gammel regeringsbootje te kunnen stappen, is wat nog aan idealen restte overboord gezet. Dus moeten er nieuwe idealen worden opgetrommeld.

De commissie die hiervoor verantwoordelijk is, onder leiding van theologe Jacobine Geel, bracht een rapport uit met de titel Nieuwe woorden, nieuwe beelden. Die titel wijst op een veelvoorkomende misvatting, namelijk dat een imagoprobleem een probleem is van het imago, en dat dat met wat mooie woorden hier en wat flitsende beelden daar is op te lossen. De mogelijkheid dat een slecht imago te danken is aan slecht beleid, neemt het CDA kennelijk niet serieus. De “overwoekering door machtsdenken en pragmatisme” die Geel benoemt als de oorzaak van de teloorgang van de oude idealen, zal niet zomaar verdwijnen onder een likje (groene) verf. Nieuwe woorden, nieuwe beelden wordt dan al snel ‘oude wijn in nieuwe zakken’.

We kunnen alleen maar hopen dat de nieuwe verpakking uiteindelijk ook uitbreidt naar de kern van  het CDA. De inhoud van het rapport is dan wel weer hoopgevend. Zo stelt het voor om de term ‘rentmeesterschap’ te vervangen door ‘zorg voor de aarde’. Rentmeesterschap is een Bijbelse term die verwijst naar de plicht van de mens om de aarde goed achter te laten, die zij te leen heeft van God. Het CDA heeft het begrip echter compleet verdraaid en uitgehold. De website haalt bovenstaande definitie aan, maar vervolgt:

De overheid heeft twee taken op het gebied van rentmeesterschap:

1.  De overheid moet stimuleren dat mensen zich gedragen als goede rentmeesters. Bijvoorbeeld stimuleren dat mensen op straat hun rommel in de afvalbak gooien.

2.  De overheid moet zelf een goede rentmeester zijn. Dit betekent dat de overheid de gaven en talenten van alle burgers moet benutten. En dat ze haar financiën goed op orde moet hebben.

(www.cda.nl)

Geen afval op straat en ordelijke financiën. Dat is het rentmeesterschap, ook wel krentmeesterschap[1], van het CDA. De uit de lucht gegrepen financiële invulling van  het begrip rechtvaardigt onder andere het wegbezuinigen van de natuur en de bouw van kerncentrales die de toekomstige generaties opzadelen met een afvalprobleem dat de rommel op straat doet verbleken. ‘Zorg voor de aarde’ maakt duidelijk waar het om zou moeten gaan.

Moraliteit in de politiek

Het centrale concept in het rapport is echter ´compassie´. Door compassie tot hoofdpunt te maken kan de partij weer ‘warmte uitstralen’ en ‘de moraliteit terugbrengen in de politiek’, aldus Jacobine Geel. Juist in compassie ‘onderscheidt zij zich van andere partijen’. Pardon? Men hoeft alleen maar naar het Mauro-debat te kijken om in te zien dat de moraliteit nog lang niet uit de politiek is verdwenen – mogelijk wel uit de politiek van het CDA.

Ik zou zelfs willen stellen dat een gezonde dosis compassie een must-have is voor elke goede politicus. Een politicus zonder compassie regeert niet over mensen en dieren, maar over activa en passiva. Alles tot cijfers gereduceerd. Een politicus zonder compassie zal zich ongemakkelijk voelen wanneer zijn beleid een gezicht krijgt, zoals in het asielbeleid wel vaker het geval is. Het zou dus niet zo vreemd zijn als het CDA het begrip weer op een voetstuk plaatst.

Toch gaat de compassie van het CDA niet echt van harte. (‘Recht uit het hart’ was overigens vorig jaar nog een slogan van het CDA, maar is inmiddels op de website niet meer terug te vinden.) Het is nog niet zeker of het voorstel, dat morgen op het congres wordt besproken, het wel gaat halen. Een groep hardvochtige Samaritanen is al opgestaan en heeft via een ingezonden brief laten weten te vrezen voor de term. Ze vinden die ongeschikt als politiek uitgangspunt en willen de focus van het CDA niet op de zwakte van de mens, maar op de eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid houden. Het roept de vraag op waarom zelfredzaamheid dan niet te eenzijdig is en wèl geschikt is als politiek uitgangspunt. Waarom zouden beide kanten van de mens niet tegelijk de aandacht van het CDA verdienen?

Felicitatie aan Verhagen

Gezien de wapenfeiten van het CDA in de afgelopen jaren (voor een overzicht van het beleid op natuur en milieu gebied, zie www.verlosonsvanhetcda.nl) zou een beetje compassie wat PINK! betreft geen kwaad kunnen. Wij hopen dan ook van harte dat het congres morgen de compassie omarmt, niet alleen voor de Nederlandse mens, maar voor alle mensen en dieren met wie wij de aarde delen.

Mocht het CDA daarin slagen, dan zullen wij Maxime Verhagen ter felicitatie een lidmaatschap cadeau doen van de organisatie ‘Compassion in World Farming’, die zich wereldwijd inzet voor een beter leven voor dieren in de veehouderij.

Als het CDA er niet in slaagt weer oog te krijgen voor het lot van de zwakkeren, dan wensen wij de stuurlui van het CDA veel succes. Zonder kompas en zonder compassie.

Pablo Moleman is voorzitter van PINK!.